در آن مرتفع و حوائج بزرگ برآورده مى‌شود و آن روزى است كه شمار رهاشدگان از آتش جهنم افزوده مى‌گردد. هر كس حرمت و حق آن روز را بشناسد و دعا كند، خداوند او را از آزادشدگان از جهنم قرار مى‌دهد و اگر در شب و روز جمعه بميرد، همچون شهيد مرده است و در قيامت ايمن مبعوث مى‌شود. و هر كس حرمت آن را كوچك بشمارد و حق آن را تباه كند، خداوند متعال او را به آتش جهنم مى‌اندازد، مگر آنكه توبه كند.[١] از امير المؤمنين ٧ روايت شده كه فرموده است، شب جمعه شبى رخشان و سپيد و روز آن بسيار درخشنده و تابناك است. هر كس شب جمعه درگذرد خداوند براى او رهايى از فشار قبر را مى‌نويسد و هر كس روز جمعه بميرد، خداوند براى او رهايى از آتش را مرقوم مى‌فرمايد.[٢] از امام صادق ٧ روايت شده است كه خداوند متعال از همه چيز، چيزى را برگزيده است و از روزها، روز جمعه را انتخاب فرموده است.[٣] امام باقر ٧ فرموده است، خداوند در هر شب جمعه از اول تا آخر شب ندا مى‌دهد: «آيا بنده مؤمنى هست كه پيش از طلوع سپيده براى نيازهاى دنيا و آخرت خود مرا فرا خواند و حاجتش را برآورم؟ آيا بنده مؤمنى هست كه پيش از سپيده توبه كند و توبه‌اش را بپذيرم؟ آيا بنده مؤمنى هست كه روزى او بر او سخت و دشوار شده باشد و پيش از سپيده از من طلب افزونى كند تا بر روزيش بيفزايم و گشايش دهم؟

آيا بنده مؤمن بيمار و دردمندى هست كه پيش از سپيده‌دم مرا فرا خواند و شفايش دهم؟ آيا بنده مؤمن زندانى و گرفتارى هست كه پيش از سپيده دم، خلاص خود را مسألت كند و او را رهايى بخشم؟ آيا بنده مؤمن ستم ديده‌يى هست كه پيش از سپيده دم از من دادخواهى كند و او را يارى دهم و انتقامش را بگيرم؟» و اين ندا دادن همچنان تا طلوع سپيده ادامه دارد.[٤]

[١]. بحار الانوار، ص ٢٧٤، ج ٨٩، به نقل از كتاب عدة الداعى از قول حضرت رضا٧ از پيامبر٦ آمده است. م.

[٢]. بحار الانوار، صفحات ٢٧١ و ٢٧٢ جلد ٨٩ به نقل از محاسن برقى آمده است. م.

[٣]. بحار الانوار، ص ٢٨٦، ج ٨٩، به نقل از المقنعه، آمده است. م.

[٤]. رواياتى نظير اين روايت از دعائم الاسلام و تفسير على بن ابراهيم قمى و امالى صدوق در صفحات ٢٦٦ و ٢٧٩ جلد ٨٩ بحار الانوار آمده است. م.