گنهكارم ولى دوستى تو در دل من است، دستهاى آكنده از گناه را به سوى تو بركشيده‌ام و چشمان آكنده از اميد را به سوى تو دوخته‌ام. اى مولاى من! تو بزرگترين بزرگانى و من اسيرتر اسيران. من اسير گناه و در گرو جرم خويشتنم، اگر تو با گناه من مرا بازخواست فرمايى، من با توجه به كرم تو از تو درخواست مى‌كنم و اگر به ستم من مرا باز خواست فرمايى، من با توجه به عفو تو از تو درخواست مى‌كنم. پروردگارا! اگر فرمان دهى كه مرا در آتش افكنند، به دوزخيان خبر خواهم داد كه من لا اله الا اللَّه و محمد رسول اللَّه مى‌گفته‌ام. پروردگارا! طاعت و فرمانبردارى بنده تو را شاد مى‌كند و معصيت بنده تو را زيانى نمى‌رساند، خدايا آنچه تو را شاد مى‌كند به من ارزانى دار و آنچه را كه براى تو زيان ندارد بر من ببخشاى كه تو مهربان‌ترين مهربانانى.

امام صادق ٧ فرموده است روزى در حالى كه ابراهيم خليل ٧ در كوهى كه كنار بيت المقدس است به جستجوى چراگاهى براى گوسپندانش بود، آوايى شنيد و متوجه مردى بلند قامت شد كه دوازده وجب طول قامتش بود و نماز مى‌گزارد، خليل ٧ به او گفت: اى بنده خدا براى چه كسى نماز مى‌گزارى؟ گفت: براى خداى آسمان. پرسيد: آيا كسى از قوم تو باقى مانده است؟ گفت: نه، گفت: از كجا و چه چيز مى‌خورى؟ گفت: در تابستان از ميوه‌هاى اين درخت مى‌چينم و در زمستان از آن مى‌خورم. پرسيد: خانه‌ات كجاست؟ با دست به كوهى اشاره كرد، ابراهيم ٧ فرمود: آيا ممكن است مرا با خود به خانه‌ات ببرى كه امشب را پيش تو باشم؟

گفت: بين راه آبى است كه از آن نمى‌توان گذشت. پرسيد: تو خود چه مى‌كنى؟ گفت:

من بر روى آب راه مى‌روم. فرمود: مرا با خود ببر، شايد خداوند آنچه به تو ارزانى داشته است به من هم ارزانى فرمايد. آن مرد عابد دست ابراهيم ٧ را گرفت و راه افتادند و چون به آب رسيدند، هر دو بر روى آن حركت كردند و به خانه او رسيدند.

ابراهيم ٧ از او پرسيد: كدام روز بزرگتر و سخت‌تر روزهاست؟ گفت: روز دين، روزى كه مردم از يك ديگر مى‌گريزند. ابراهيم فرمود: آيا موافقى كه تو و من دست بر آسمان برداريم و به پيشگاه خداى عز و جل دعا كنيم كه از شر آن روز مرا در امان بدارد؟ گفت: دعاى من براى تو چه سودى دارد كه سه سال است دعايى مى‌كنم و برآورده نشده است. فرمود: آيا به تو بگويم كه چرا دعايت برآورده نشده است؟

گفت: آرى، فرمود: چون خداوند بنده‌يى را دوست بدارد دعاى او را دير برآورده مى‌فرمايد. تا آنكه بنده بيشتر با او مناجات و از او استدعا و مسألت كند و هر گاه‌