امام صادق ٧ فرموده است هر كس در دعا كردن چهل تن از برادران دينى خود را مقدم بر خويش بدارد و دعا كند و سپس براى خود دعا كند دعايش در مورد آنان و خودش برآورده مى‌شود.[٢] همان حضرت فرموده است هر مؤمنى كه در شبانروز چهل گناه مرتكب شود و در حالى كه براستى از گناه پشيمان باشد بگويد استغفار مى‌كنم از پروردگارى كه خدايى جز او نيست، زنده پاينده است و پديد آورنده آسمانها و زمين صاحب جلال و كرامت و از خداوند مسألت مى‌كنم كه توبه مرا بپذيرد خداوند آن گناهانش را مى‌آمرزد. سپس فرمود: كسى كه در شبانروز مرتكب چهل گناه شود در او خيرى نيست.[٣] همان حضرت فرموده است، هر بنده‌يى كه در هر روز هفت مرتبه بگويد از خداوند بهشت را مسألت مى‌كنم و به خداوند از آتش پناه مى‌برم، آتش مى‌گويد پروردگارا او را از من در پناه خود بگير. امير المؤمنين ٧ فرموده است، در پنج مورد دعا كردن را غنيمت بشمريد، هنگام خواندن و تلاوت قرآن و هنگام اذان و هنگام آمدن باران و هنگام روياروى شدن صفهاى جنگ براى شهادت و هنگام دعا كردن مظلوم كه براى آن حاجبى جز عرش نيست.[٤] امام صادق ٧ فرموده است، خداوند روزى بندگان را از جايى كه تصور و حساب نمى‌كنند قرار داده است و اين به آن سبب است كه بنده چون راه روزى را درست نداند دعا كردنش بيشتر مى‌شود. همان حضرت فرموده است هر بنده‌يى كه دعا كند و دعايش را به كلمات‌

«ما شاء الله و لا قوة الا بالله»

ختم كند حاجتش برآورده مى‌شود، و فرموده است هر گاه بنده نيمه شب در پيشگاه خدايش بپاخيزد و چهار ركعت نماز بگزارد و در آن دل تاريك شب سجده شكر بجا آورد و سپس صد بار ما شاء الله بگويد خداوند متعال او را ندا مى‌دهد كه اى بنده من چه مقدار اين كلمه را تكرار مى‌كنى و حال آنكه خواستن و مشيت از من است و من برآوردن نياز ترا

[١]. محجة البيضا، ص ٢٩٩، ج ٢ به نقل از ابو الصديق ناجى آمده است. م.

[٢]. در صفحات ٣١٥ و ٣١٨ جلد ٢ خصال همراه با ترجمه آقاى كمره‌يى آمده است. م.

[٣]. در صفحات ٣١٥ و ٣١٨ جلد ٢ خصال همراه با ترجمه آقاى كمره‌يى آمده است. م.

[٤]. براى اطلاع بيشتر از اين روايات به صفحه ٢٢٦ تا ٢٢٨ جلد ٢ اصول كافى همراه با ترجمه آقاى دكتر جواد مصطفوى مراجعه فرماييد. م.