درود مى‌فرستند. اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد شما هم بر او درود فرستيد و با تعظيم بر او سلام گوييد.» يعنى با توجه به نياز شديد شما به شفاعت پيامبر ٦ و وساطت آن حضرت براى شما نزد خداوند. و بدين ترتيب درود فرستادن بر پيامبر ٦ را واجب فرموده است، همان گونه كه گواهى دادن و اقرار به پيامبرى آن حضرت را واجب فرموده است.

وانگهى خداوند به ما فرمان داده است بر پيامبر ٦ درود فرستيم و خودش هم درود مى‌فرستد و اين پرداخت اندكى از حقوق پيامبرى و پدرى آن حضرت است و شايسته و سزاوار است كه بر پيامبر و آل ايشان درود و صلوات فرستاده شود، زيرا پيامبر ٦ فرموده‌اند: اى على! من و تو دو پدر اين امتيم‌[١] و از حقوق پدران و مادران است كه همواره بر ايشان رحمت و درود بفرستيم تا بدين ترتيب حقوق ايشان را پرداخته باشيم.

منظور از درود فرستادن خداوند بر پيامبر ٦ كراماتى است كه نسبت به ايشان مبذول مى‌دارد و بر تفضيل و بلندى مراتب او مى‌افزايد و گراميداشتهاى ديگر[٢] و منظور از درود فرستادن فرشتگان و مؤمنان بر آن حضرت درخواست ايشان از محضر خداوند است كه بر آن علو درجه و كرامت‌ها بيفزايد.

امام رضا ٧ فرموده است هر كس توانايى به چيزى نداشته باشد كه گناهانش را بپوشاند، درود و صلوات بر محمد و آل محمد بفرستد كه گناهانش را از ميان مى‌برد و فرموده است درود فرستادن بر محمد و آل او، در پيشگاه خداوند معادل با تسبيح و تهليل و تكبير (سبحان اللَّه، لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر) گفتن است.

رسول خدا ٦ فرموده‌اند: در خواب مردى از امت خود را بر پل صراط ديدم كه سخت افتان و خيزان بود. گاه آويخته مى‌شد و گامى به جلو بر مى‌داشت و گاهى به عقب مى‌رفت. در اين هنگام صلوات فرستادن او بر من آمد و او را استوار داشت تا از پل صراط بگذرد.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: براى خداوند فرشتگانى است كه در زمين مى‌گردند و سلام‌هاى امت مرا به من ابلاغ مى‌كنند و فرموده‌اند: هر كس بگويد خداى بر محمد

[١]. براى اطلاع بيشتر از منابع اين حديث مراجعه فرماييد به بحار الانوار، صفحات ٦ تا ١٥، جلد ٣٦ چاپ جديد كه از منابع متعدد شيعه و سنى نقل شده است. م.

[٢]. اين تعبير از شيخ الطائفه طوسى در تفسير تبيان گرفته شده است. م.