امام رضا ٧ فرموده است بر شما باد به نماز شب كه هيچ بنده مؤمنى در آخر شب برنمى‌خيزد و هشت ركعت نماز و دو ركعت شفع و يك ركعت وتر را نمى‌گزارد و هفتاد مرتبه در دعاى دست خود استغفار نمى‌كند مگر اينكه خدايش او را از عذاب گور و عذاب دوزخ پناه مى‌دهد و عمرش را مى‌افزايد و روزيش را فراخ مى‌دارد و سپس فرمود همانا خانه‌هايى كه در آن نماز شب خوانده مى‌شود پرتو آن براى مردم آسمانها همچون پرتو ستارگان براى اهل زمين است و مى‌درخشد.

رسول خدا ٦ فرموده‌اند: هنگامى كه بنده‌يى از بستر خواب نوشين خود در حالى كه چشمانش خواب آلوده است برمى‌خيزد تا خداى خود را با نماز شب گزاردن خشنود كند، خدايش به او بر فرشتگان خويش مباهات مى‌كند و مى‌فرمايد آيا اين بنده مرا مى‌بينيد كه از بستر خود براى نمازى كه بر او واجب نكرده‌ام برخاسته است؟ گواه باشيد كه او را آمرزيدم. و همان حضرت فرموده‌اند: آن كس كه نماز شب مى‌خواند اگر تصور كند روز گرسنه و بدون روزى مى‌ماند ياوه پنداشته است.[١] و فرموده‌اند: خانه‌هايى كه شبها در آن نماز شب گزارده و قرآن تلاوت مى‌شود براى اهل آسمان مى‌درخشد همچنان كه ستارگان آسمان براى مردم زمين.[٢] روايت شده است كه جبريل ٧ به حضور پيامبر ٦ آمد و گفت: اى محمد! هر چه زندگى كنى سرانجام تو مرگ است و هر كه را دوست بدارى سرانجام از او جدا مى‌شوى و هر چه مى‌خواهى عمل كن كه به نتيجه آن خواهى رسيد. شرف مؤمن نماز شب گزاردن اوست و عزت او خويشتن دارى از آزار مردم است.[٣] امام صادق فرموده است بر شما باد به گزاردن نماز شب كه سنت پيامبر شما و آيين نيكوكاران پيش از شما و وسيله بيرون راندن بيمارى از تن شماست.[٤] پيامبر فرموده‌اند: هر كس نماز شب بگزارد چهره‌اش در روز زيبا و رخشان است و عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ در باره اين آيه كه مى‌فرمايد «بر رخسارشان‌

[١]. بخشى از اين حديث به نقل از تهذيب شيخ طوسى، ص ١٦٨، ج ١، در محجة البيضاء آمده است. م.

[٢]. من لا يحضره الفقيه صدوق، ص ١٢٥. م.

[٣]. من لا يحضره الفقيه، ص ١٢٤ و حديث اول را طبرانى هم در معجم الاوسط آورده است. م.

[٤]. من لا يحضره الفقيه، ص ١٢٤ و حديث اول را طبرانى هم در معجم الاوسط آورده است. م.