سوم، مقرب ساختن كليم ٧ است و خداوند فرموده است: «و او را در حال رستگارى براى مقام قرب خود برگزيديم.» (بخشى از آيه ٥٢ سوره مريم.) و براى اين امت فرموده است: «و ما به او نزديك‌تر از شماييم.» (بخشى از آيه ٨٥ سوره واقعه.) چهارم، منتى است كه خداوند بر او گزارده است و فرموده است: «و همانا منت گزارده‌ايم بر موسى و هارون.» (آيه ١١٤ سوره صافات) و در باره اين امت فرموده است: «بلكه خداوند بر شما منت مى‌گذارد.» (بخشى از آيه ١٧ سوره حجرات.) پنجم، ايمنى و بلندى مرتبت است و خداوند متعال خطاب به موسى فرموده است: «بيم مكن كه همانا تو بر آنان برترى» (آيه ٦٨ سوره طه.) و براى اين امت فرموده است: «در كار دين سستى مكنيد و اندوهگين مباشيد، زيرا شما برتريد.» (بخشى از آيه ١٣٩ سوره آل عمران.) ششم تقاضاى شناخت و سعه صدر از طرف موسى ٧ در آنجا كه آمده است:

«پروردگارا! سينه‌ام را گشاده فرماى.» و اين تقاضاى او پذيرفته شد كه خداوند فرموده است: «اى موسى! آنچه خواستى به تو عطا گرديد.» (آيه‌هاى ٢٥ و ٢٦ سوره طه.) و در مورد اين امت فرموده است: «آيا آن كس كه خداى سينه‌اش را براى اسلام گشاده داشته است.» (بخشى از آيه ٢٢ سوره زمر.) هفتم، تقاضاى موسى ٧ براى آسان شدن كار كه در قرآن از قول او آمده است:

«و كار مرا براى من آسان گردان.» (آيه ٢٦ سوره طه.) و در باره اين امت فرموده است:

«خداوند براى شما آسانى را اراده فرموده و سختى را بر شما اراده نفرموده است.» (بخشى از آيه ١٨٥ سوره بقره.) هشتم، پذيرفتن و برآوردن خواسته است و خداوند متعال در اين مورد خطاب به موسى و هارون ٧ فرموده است: «همانا دعاى شما دو تن برآورده شد.» (بخشى از آيه ٨٩ سوره يونس.)، و براى اين امت چنين فرموده است: «دعاى آنان را كه گرويده‌اند و كارهاى نيكو انجام داده‌اند برمى‌آورد و از فضل خود برايشان فراوان ارزانى مى‌دارد.» (آيه ٢٦ سوره شورى.) نهم آنكه، خداوند آمرزش خود را به كليم ٧ عنايت فرموده و در قرآن چنين آمده است: «پروردگارا من بر خود ستم كردم، مرا بيامرز و خدايش آمرزيد.» (بخشى از آيه ١٦ سوره قصص.) و خداوند براى امت محمد ٦ چنين فرموده است:

«خدايتان شما را فرا مى‌خواند تا گناهان شما را بيامرزد.» (بخشى از آيه ١٠ سوره‌