در مورد مراتب ابراهيم خليل ٧ چنين است كه خليل از خداى خود پنج حاجت و نياز را خواست و خداوند پس از اينكه ابراهيم ٧ آنها را مسألت كرد به او ارزانى فرمود و حال آنكه همان پنج حاجت را به اين امت، بدون اينكه مسألت كنند، عنايت فرموده است. خليل ٧ نخست از خداوند آمرزش را مسألت كرد و در سوره شعرا از قول او نقل شده است كه چنين عرضه داشته است: «آن كسى كه طمع دارم خطاى مرا در روز رستاخيز بيامرزد.» و همين مرتبه را به اين امت بدون آنكه مسألت كنند عنايت كرده، و در سوره زمر فرموده است: «اى بندگان من كه نسبت به خود اسراف ورزيده‌ايد! از رحمت خداوند نوميد مشويد كه خداوند همه گناهان را مى‌آمرزد.» خواسته دوم خليل ٧ اين است كه در همان سوره شعراء از قول او آمده است كه «پروردگارا! در روزى كه بندگان برانگيخته مى‌شوند، مرا خوار و زبون مفرماى.» و خداوند در سوره تحريم در باره اين امت فرموده است: «روزى كه خداوند پيامبر و كسانى را كه همراه او گرويده‌اند خوار و زبون نمى‌فرمايد.» خواسته سوم ابراهيم ٧ اين است كه وراثت بهشت را براى خود مسألت فرموده است و در سوره شعرا آمده است: «پروردگارا و مرا از وارثان بهشت قرار بده.» و در باره اين امت در سوره مؤمنون فرموده است: «آنان خود وارثانند، كسانى كه فردوس را ارث مى‌برند و ايشان جاودانه در آنند.» چهارم مسألت خليل ٧ در مورد پذيرش اعمال عبادى است و در سوره بقره آمده است كه «پروردگار ما! از ما بپذير.» و در باره اين امت در سوره شورى فرموده است: «و او، آن است كه توبه را از بندگان خويش مى‌پذيرد.» پنجم خواسته ابراهيم خليل در داشتن و عنايت كردن فرزندان نيكوكار و اعقاب صالح است و خداوند از قول او در سوره صافات مى‌فرمايد: «پروردگارا! مرا از فرزندان شايسته عطا فرماى.» و در سوره انعام در مورد اين امت فرموده است: «و خدا همان خدايى است كه شما را جانشين گذشتگان اهل زمين قرار داده است.» سپس خداوند متعال، شش خصلت و نعمت به ابراهيم ٧ بدون اينكه مسألت كند ارزانى فرموده است و به اين امت هم آن شش خصلت را بدون اينكه مسألت كنند، ارزانى فرموده است.

نخست آنكه، در باره ابراهيم فرموده است: «ابراهيم، يهودى و نصرانى نبود