گفتند: شيعيان و انصارش. گفت: على بن ابى طالب اين چنين است. لواى حمد در رستاخيز به دست اوست و نزديك‌تر افراد به او شيعيان و ياران اويند.[١] امام باقر ٧ فرموده است: هيچ بنده‌يى كه از شيعيان ما باشد براى نماز بر نمى‌خيزد مگر اينكه به شمار افرادى كه مخالف اويند از فرشتگان پشت سرش نماز مى‌گزارند و براى او تا هنگامى كه از نماز خويش فارغ مى‌شود دعا مى‌كنند.

پيامبر فرموده‌اند: هفتاد هزار تن از امت من بدون آنكه بر ايشان حسابى باشد وارد بهشت مى‌شوند، و سپس روى به على ٧ كرده و فرموده‌اند: آنان شيعيان تو هستند و تو امام ايشانى.

جابر مى‌گويد: روزى حضور پيامبر ٦ بودم كه چهره خود را به سوى على ٧ برگرداندند و فرمودند: اى ابو الحسن! ترا مژده دهم؟ گفت: آرى، اى رسول خدا.

فرمودند: اين جبريل است كه از قول خداوند به من خبر مى‌دهد كه خداوند به شيعيان و دوستان تو هفت خصلت ارزانى فرموده است: آسانى هنگام مردن، آرامش و انس در هنگام وحشت، نور در تاريكى، ايمنى در هنگام بيم بزرگ، برابرى در ترازوى عمل، جواز عبور از پل صراط و وارد شدن به بهشت پيش از ديگر مردم و پرتو ايشان پيشاپيش و در سمت راست ايشان مى‌تابد.[٢] امام صادق ٧ فرموده است: چون مؤمن مى‌ميرد هفتاد هزار فرشته او را تا كنار گورش تشييع مى‌كنند و چون او را در گور مى‌نهند، نكير و منكر مى‌آيند و او را مى‌نشانند و مى‌گويند پروردگار تو كيست؟ مى‌گويد: خداوند، پروردگار من و محمد ٦، پيامبر من و اسلام، آيين من است. آنان گور او را گشاد مى‌كنند و تا آنجا كه چشمش كار مى‌كند گورش گشاده مى‌شود و براى او خوراك از بهشت مى‌آورند و روح و ريحان بر او مى‌رسد و اين است معنى گفتار خداوند كه مى‌فرمايد: «اگر از مقربان باشد روح و ريحان و نعمت بهشت است»، يعنى روح و ريحان در گور و نعمت بهشت در قيامت. سپس فرمود: و چون كافر بميرد هفتاد هزار تن از فرشتگان عذاب‌

[١]. در اين باره براى اطلاع بيشتر از احاديثى كه در كتابهاى اهل سنت آمده است، به صفحات ٩٤ جلد دوم و ٩٥ جلد سوم كتاب فضائل الخمسه من الصحاح السته، تاليف استاد محترم آقاى سيد مرتضى فيروزآبادى مراجعه فرماييد. م.

[٢]. در خصال شيخ صدوق، ص ١٦٥، ج ٢، همراه با ترجمه آقاى كمره‌يى آمده است. م.