قيامت در مقام محمود (شفاعت) بپا خيزم، خود، شفيع شيعيان تو خواهم بود و آنان را به اين موضوع مژده بده. اى على! شيعيان تو شيعيان خدايند و ياران تو ياران خدايند و دوستان تو دوستان خدا و حزب تو حزب خداست. اى على! هر كس با تو دوستى كند نيكبخت است و هر كس با تو دشمنى كند بدبخت است. اى على! براى تو گنجى در بهشت است كه تو ذو القرنين (گنجور) آنى.

و روايت شده است كه امير المؤمنين پس از روزگار درازى يكى از شيعيان خود را ديد كه شكسته شده بود، در عين حال در راه رفتن چالاكى مى‌كرد. به او فرمود: اى مرد سالخورده شده‌اى! گفت: آرى در فرمانبردارى از تو. فرمود: چرا چالاكى مى‌كنى؟ گفت: اين براى دشمنان تو است. فرمود: هنوز در تو نيروى باقى مانده‌اى مى‌بينم. گفت: اى امير المؤمنين! براى تو است.

پيامبر فرموده‌اند: خداوند متعال مردمى را در قيامت برمى‌انگيزد كه چهره‌هاى ايشان از نور است، بر كرسيهايى از نور نشسته‌اند و بر ايشان جامه‌هايى از نور است و در سايه عرش قرار دارند. منزلت ايشان چون پيامبران و شهيدان است، در عين آنكه نه پيامبرند و نه شهيد. مردى گفت: اى رسول خدا! آيا من از ايشانم؟ فرمود:

نه. ديگرى گفت: اى رسول خدا! آيا من از ايشانم؟ فرمود: نه. پرسيدند: اى رسول خدا! آنان كيستند؟ دست بر سر على نهاد و فرمود: اين مرد و شيعيان اويند.[١] و پيامبر ٦ فرموده‌اند: پس از من نسبت به فقراى شيعيان و عترت على سبكى مكنيد، كه مردى از ايشان شفاعتش براى مردم به اندازه قبيله‌هاى مضر و ربيعه پذيرفته مى‌شود.

و پيامبر فرموده‌اند: شيعيان على روز رستاخيز رستگارانند.[٢] و فرموده‌اند: چه بسا افراد ژوليده خاك آلوده كه جز دو جامه كهنه ندارد و نيازمند و زبون به نظر مى‌رسد كه اگر خداوند را سوگند دهد خواسته‌اش را بر مى‌آورد.

جابر بن عبد الله انصارى گفته است: شيعيان على و ديگر امامان كه از نسل‌

[١]. دو روايت نزديك به اين در فضائل الشيعه صدوق، ص ٣٠، آمده است. م.

[٢]. در اين باره براى اطلاع بيشتر از احاديثى كه در كتابهاى اهل سنت آمده است، به صفحات ٩٤ جلد دوم و ٩٥ جلد سوم كتاب فضائل الخمسه من الصحاح السته، تاليف استاد محترم آقاى سيد مرتضى فيروزآبادى مراجعه فرماييد. م.