غنا و بى‌نيازى و توانگران شما اهل قناعتند و همه شما اهل دعوت خداييد و شايسته آنيد كه دعاهاى شما را بپذيرد، يا دعوت او را شما پذيرا باشيد و پاسخ دهيد.[١] امام باقر ٧ فرموده است: از پيامبر ٦ در مورد بندگان برگزيده پرسيده شد. فرمودند: كسانى هستند كه چون كار نيكو و پسنديده كنند شاد مى‌شوند و چون كارى ناستوده انجام دهند، طلب آمرزش مى‌كنند و چون توانگر شوند سپاسگزارى مى‌كنند و چون گرفتار شوند شكيبايى مى‌كنند و چون خشمگين شوند، گذشت مى‌كنند.[٢] امير المؤمنين على ٧ فرموده است: اگر بر بينى مؤمن با شمشير خود ضربه زنم كه مرا دشمن بدارد دشمن نخواهد داشت و اگر تمام نعمت دنيا را بر منافق بريزم كه مرا دوست بدارد دوست نخواهد داشت و اين، بدان جهت است كه بر زبان پيامبر ٦ جارى شده و فرموده‌اند كه تو را مؤمنى دشمن نخواهد داشت و منافقى دوست نخواهد داشت.[٣] امام سجاد ٧ فرموده است: چون قائم ما قيام كند خداوند بيمارى و اندوه را از شيعيان ما برمى‌دارد و دلهاى آنان را همچون آهن استوار مى‌فرمايد و نيروى هر مرد از ايشان را برابر چهل مرد قرار مى‌دهد و آنان حكام و گزيدگان زمين خواهند بود.[٤] پيامبر ٦ به على ٧ فرموده‌اند: اى على! شيعيان تو روز قيامت رستگارانند.

و هر كس به يكى از ايشان اهانت كند به تو اهانت كرده است و هر كس به تو اهانت كند، به من اهانت كرده است و هر كس به من اهانت كند، خدايش به آتش دوزخ مى‌افكند و چه بد فرجامى است. اى على! تو از منى و من از تو. و سرشت تو از روح و سرشت من است. شيعيان تو از بازمانده سرشت ما آفريده شده‌اند. هر كس آنان را دوست بدارد ما را دوست مى‌دارد و هر كس آنان را دشمن بدارد ما را دشمن داشته است و هر كس به آنان مهر ورزد به ما مهر ورزيده است. اى على! شيعيان تو با آنكه عيوب و گناهانى داشته باشند مغفور و آمرزيده مى‌شوند. اى على چون فرداى‌

[١]. اين روايت با اختلافات لفظى و كم و بيشى‌هايى، حديث هشتم كتاب فضائل الشيعة صدوق است. به صفحات ١٠ و ١١ چاپ اعلمى تهران مراجعه شود. م.

[٢]. در كافى، ص ٢٤٠، ج ٢، به شماره ٣١ و به نقل از آن در محجة البيضاء، آمده است. م.

[٣]. در صفحه ١٠٩٩ نهج البلاغه، چاپ آقاى فيض الاسلام و در امالى شيخ طوسى، ص ١٢٩، آمده است. م.

[٤]. در خصال صدوق با ذكر اسناد و از آن در بحار الانوار، ص ٣١٧، ج ٥٢، چاپ جديد، آمده است. م.