ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٤٧٤ - مجلس سى و هفتم، در بيان فضايل شيعه

كه عظمتى دارد و حرمت آن در پيشگاه خداوند بزرگ است و به خدا سوگند كه عظمت مؤمن از كعبه بيشتر است، زيرا خداوند از آن يك چيز را محترم دانسته است و حال آنكه از مؤمن سه چيز حرام و محترم است، مال او و خونش و اينكه نسبت به او گمان بد برده شود.

همچنين پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس مؤمنى را آزار دهد مرا آزرده است و هر كس مرا بيازارد خدا را آزرده است و هر كس خدا را بيازارد در تورات و و انجيل و زبور و قرآن، نفرين شده است.

و نيز فرموده‌اند: مثل مؤمن، همچون فرشته مقرب است، بلكه مؤمن نزد خداوند بزرگتر و گرامى‌تر از فرشته مقرب است و هيچ چيز نزد خداوند محبوب‌تر از زن و مرد مؤمنى كه توبه كرده و به خدا بازگشته‌اند، نيست و همانا مؤمن در آسمان چنان شناخته شده است كه آدمى ميان خانه و خانواده و زن و فرزندش.

مجلس سى و هفتم در بيان فضايل شيعه‌

امام صادق ٧ فرموده است: شيعه سه گروهند، دوست صميمى كه او از ماست و كسى كه خود را با محبت ما آراسته است و ما موجب آرايش اوييم و كسى كه به نام ما مى‌خواهد از مردم نان بخورد و هر كس چنين كند فقير و نيازمند مى‌شود.

هم از ايشان روايت شده است: شيعيان ما را در سه مورد بيازماييد: به هنگام فرا رسيدن وقت نمازها ببينيد مراقبت ايشان چگونه است و در باره رازها بنگريد چگونه راز دارى مى‌كنند و راز ما را از دشمنان پوشيده مى‌دارند و در باره اموال خود چگونه با برادران دينى خود در آن مواسات مى‌كنند.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: اى على! شيعيان و ياران خود را به ده خصلت مژده بده: حلال‌زادگى، نيكو اعتقادى ايشان به خدا، دوست داشتن خداوند ايشان را، گشادگى گورهاى ايشان، در عبور از صراط، نور ميان چشمهاى ايشان است، فقر از پيش چشمان و دلهايشان برداشته مى‌شود، دشمنى خداوند با دشمنان ايشان، امان از خوره و پيسى و ديوانگى، فرو ريختن گناهان و بديهاى ايشان، بودن آنان در بهشت با من و بودن من با ايشان.[١]

[١]. اين سه روايت در صفحات ١٢٣ جلد اول و ١٩٧ جلد دوم خصال صدوق آمده است. م.