ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٤٦٤ - مجلس سى و ششم، در ذكر مناقب اصحاب ائمه

عبد الله بن عباس است.

اندكى از فضايل جابر بن عبد الله انصارى را در باب مناقب امام باقر ٧ بيان كرديم و اگر قرار باشد فضايل صحابه را نقل كنيم و مناقب ايشان را بياوريم كتاب طولانى مى‌شود و از هدف خود دور مى‌افتد و در همين مقدار كفايت است.

محمد بن ابى طلحه عونى چنين سروده است:

«پس از سرورانم سلام بر سلمان و سلام بر عمار و ابو ذر اين امت باد. سلام من بر مقداد باد و همانا شب زنده دارم و گرمى عشق به آنان در دل من سوزنده‌تر از آتش است.» ابو فراس حارث بن سعيد همدانى چنين سروده است:[١] «چنين نيست و ممكن نيست كه اگر اخلاق و خويها از يك ديگر دور باشد خويشاوندى و قرابت سودى داشته باشد و حال آنكه دوستى سلمان براى او خويشاوندى است و ميان نوح و پسرش پيوند خويشاوندى نيست.»

مجلس سى و ششم در ذكر مناقب اصحاب ائمه و فضايل شيعه و ابدال‌

خداوند متعال در سوره يونس مى‌فرمايد: «آگاه باشيد كه بر دوستان خدا بيمى نيست و آنان اندوهگين نمى‌شوند. آنانى كه ايمان آورده‌اند و از خدا مى‌ترسند براى ايشان در زندگى اين جهانى و آن جهانى مژده است. سخنان خدا را تغييرى و تبديلى نيست و اين همان رستگارى بزرگ است.» و در سوره احزاب مى‌فرمايد: «و آنان كه مردان و زنان مؤمن را بدون تقصير و گناه بيازارند، همانا گناه و تهمت بزرگى را بر دوش مى‌كشند».

[١]. ابو فراس حمدانى( نه همدانى)، از بزرگان شعراى شيعى مذهب قرن چهارم هجرى و از خاندان اميران و پسر عموى ناصر الدوله و سيف الدوله حمدانى است. وى متولد ٣٢٠ و مقتول در ٣٥٧ هجرى قمرى است و با آنكه عمرى كوتاه داشته، ميزان اشعار باقى مانده از او اندك نيست. ثعالبى در يتيمة الدهر او را سخت ستوده است. او را از عبد الله بن معتز، شاعرتر دانسته‌اند. چند كتاب مستقل در باره احوال او نوشته شده است. از جمله فؤاد افرام بستانى كتابى با نام« ابو فراس الحمدانى» تأليف كرده كه چاپ شده است. براى اطلاع بيشتر، رك. به: ابن خلكان، وفيات الاعيان، ص ٣٥١، ج ١، چاپ محمد محيى الدين عبد الحميد، مصر، ١٩٤٨ ميلادى. م.