و فرموده است: خداى را سه چيز محترم است كه هر كس حرمت آن سه چيز را نگهدارد، خداى كار دين و دنياى او را نگه مى‌دارد و هر كس حرمت آن‌ها را نگه ندارد، خدايش چيزى براى او نگه نمى‌دارد. آن سه چيز، حرمت اسلام است و حرمت من و حرمت عترت من.

امام صادق ٧ فرموده است: همانا خداوند را سه چيز محترم است كه هيچ چيز به آن حرمت نمى‌رسد. نخست كتاب خدا كه نور و حكمت خداوند است و خانه خدا كه آن را براى مردم قبله قرار داده است. خداوند از هيچ بنده‌يى توجه به غير از كعبه را نمى‌پذيرد. سوم عترت پيامبرتان محمد ٦.

امام باقر ٧ مى‌فرمايد: يكى از بندگان گنهكار هفتاد خريف كه هر خريف هفتاد سال است در آتش معذب بود و پس از آن از خداى عز و جل مسألت كرد كه تو را به حق محمد و اهل بيت او سوگند مى‌دهم كه بر من رحمت آورى. خداوند متعال به جبريل وحى فرمود كه پيش اين بنده من برو و او را بيرون بيار. جبريل گفت:

پروردگارا! چگونه در آتش فرود آيم؟ فرمود: من به آتش فرمان داده‌ام بر تو سرد و سلامت باشد. گفت: پروردگارا! جاى او را نمى‌دانم. فرمود: در چاهى از دوزخ است.

جبريل در آتش فرود آمد و آن بنده را كه با چهره در آتش آويخته بود بيرون آورد.

خداوند متعال فرمود: اى بنده من! چه مدت در آتش درنگ كردى و مرا سوگند دادى؟ گفت: پروردگارا! شمار آن را نمى‌دانم. فرمود: همانا سوگند به عزت خودم كه اگر از من به حق ايشان مسألت نمى‌كردى، همچنان زبونى و خوارى ترا در آتش طولانى مى‌كردم. ولى من بر خود لازم كرده‌ام كه چون بنده‌يى به حق آنان سوگندم دهد، او را بيامرزم و از آنچه ميان من و اوست درگذرم و اكنون از تو در گذشتم و تو را بخشيدم.[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: دوست داشتن من و اهل بيت من در هفت مورد كه سخت همراه با ترس و بيم است سود بخش است، هنگام مرگ، در گور، هنگام برانگيخته شدن، هنگام دريافت نامه عمل، هنگام حساب و كنار صراط و كنار ميزان.[٢]

[١]. با اندك اختلافى در الفاظ و با ذكر سلسله سند در امالى مفيد، ص ١٢٨، و به نقل از آن در صفحه ٣١١ جلد ٢٧ بحار الانوار، چاپ جديد، آمده است. دو روايت قبل هم به نقل از خصال و معانى الاخبار و امالى صدوق در بحار الانوار، ص ١٨٥، ج ٢٥، آمده است. م.

[٢]. به نقل از محاسن برقى و خصال و امالى صدوق در بحار الانوار، ص ١٥٨، ج ٢٧، چاپ جديد، آمده است. م.