و خداوند در سوره غافر (مؤمن) چنين مى‌فرمايد: «خداست آنكه آفريد براى شما چهارپايان را تا سوار شويد بعضى را و از آنها بخوريد و براى شما در آن بهره‌هاست و تا بر آنها برسيد بر حاجتى كه در سينه‌هاى شماست و بر آن و بر كشتى سوار شويد.» و در آخر اين سوره مى‌فرمايد: «و به شما نشان مى‌دهد آيتهاى خود را، پس كدام آيات خدا را انكار مى‌كنيد؟»[١] در سوره حم سجده (فصلت) مى‌فرمايد: «بگو آيا شما هر آينه كافر مى‌شويد، به آنكه آفريد زمين را در دو روز و قرار مى‌دهيد براى او مانندها؟ اين است پروردگار جهانيان.» تا چند آيه بعد.[٢] در سوره شورى مى‌فرمايد: «خداى راست، پادشاهى آسمانها و زمين. مى‌آفريند آنچه را مى‌خواهد. مى‌بخشد هر كه را مى‌خواهد دختر و مى‌بخشد هر كه را مى‌خواهد پسر يا جفت كند آنها را پسران و دختران و قرار مى‌دهد هر كه را مى‌خواهد نازا.»[٣] در سوره جاثيه مى‌فرمايد: «به تحقيق در آسمانها و زمين هر آينه آيتهاست مر گروندگان را و در آفرينش شما و آنچه پراكنده مى‌شود از جنبنده‌ها نشانه‌هاست براى گروهى كه يقين مى‌كنند و آمد و شد شب و روز و آنچه خدا از آسمان روزى مى‌فرستد و به آن زنده مى‌كند زمين را پس از مرگش و گردش بادها آيتهاست براى گروهى كه مى‌انديشند.»[٤] در سوره و النجم مى‌فرمايد: «و آنكه او مى‌خنداند و مى‌گرياند و آنكه او مى‌ميراند و زنده مى‌كند و آنكه او آفريد جفتهاى نر و ماده را از نطفه چون ريخته شود و آنكه بر اوست نشأة ديگرى و آنكه او بى‌نياز كند و سرمايه دهد، و آنكه اوست پروردگار (ستاره شعرى) و آنكه او هلاك كرد عاد نخستين را و ثمود را و باقى نگذاشت گروه نوح را از پيش.» تا آخر مطالبى كه بيان فرموده است و همه اينها از قويترين دلايل بر وجود خداوند است.[٥] و در سوره الرحمن چنين فرموده است: «خداوند بخشاينده، آموخت قرآن را.

[١]. آيات ٨١ و ٨٢ سوره چهل و يكم.

[٢]. آيات ٩ تا ١٢ سوره چهل و يكم.

[٣]. آيات ٤٩ و ٥٠ سوره چهل و دوم.

[٤]. آيات ٣ تا ٥ سوره چهل و پنجم.

[٥]. آيات ٤٥ تا ٥٣ سوره پنجاه و سوم.