ابر را، پس مى‌گستراند آن را در آسمان چنانچه مى‌خواهد و آن را پاره پاره مى‌گرداند و مى‌بينى باران را كه بيرون مى‌آيد از ميان آن، پس چون خدا برساند باران را به هر كه از بندگانش كه خواهد، آنگاه ايشان شادمان مى‌شوند و به درستى كه پيش از آنكه باران برايشان فرستاده شود نااميدان بودند. پس نگاه كن به سوى آثار رحمت خدا، چگونه زنده مى‌كند زمين را پس از مردن آن، به درستى كه خداوند زنده‌كننده مردگان است و او بر هر چيزى تواناست. و اگر بفرستيم باد را و زراعت را زرد شده ببينند، هر آينه به نعمت گذشته كافر مى‌شوند. پس همانا كه نتوانى، شنوانى مردگان را و نشنوانى فرا خواندن را به كران، چون برگردند پشت‌كنندگان.»[١] و در سوره لقمان مى‌فرمايد: «آيا نمى‌بينيد كه خداوند رام كرد براى شما آنچه را در آسمانهاست و آنچه را در زمين است؟»[٢] و خداوند در سوره فاطر مى‌فرمايد: «آيا نبينى كه خدا فرو فرستاده از آسمان آب را پس بيرون آورديم به آن ميوه‌هايى كه گوناگون است رنگهايش و از كوهها راههاى سپيد و سرخ كه گوناگون است رنگهاى آن و سياههاى به غايت سياه، و از مردم و جنبندگان و چهار پايان كه مختلف است رنگهاى آن.»[٣] و خداى متعال در سوره يس چنين مى‌فرمايد: «و نشانه‌يى است براى ايشان زمين مرده كه زنده كرديم آن را و بيرون آورديم از آن دانه را، پس از آن مى‌خورند.

و قرار داديم در آن بوستانها از درخت خرما و انگور و روان كرديم در آن از چشمه‌هاى آب تا بخورند از ميوه آن و از آنچه دستهايشان آن را فراهم كرده است. آيا پس شكر نمى‌كنند؟»[٤] و خداوند متعال در سوره زمر مى‌گويد: «آفريد آسمانها و زمين را به راستى. در مى‌آورد شب را به روز و در مى‌آورد روز را بر شب و رام گردانيد خورشيد و ماه را.

همه مى‌روند در فلك خود تا مدت نامبرده شده. دانسته باش اوست غالب آمرزنده.

آفريد شما را از نفسى تنها، پس گردانيد از او زن او را.»[٥]

[١]. آيات ٢٠ و ٤٨ تا ٥٢ سوره سى ام.

[٢]. بخشى از آيه ٢٠ سوره سى و يكم.

[٣]. بخشى از آيه ٢٤ سوره سى و پنجم.

[٤]. آيات ٣٤ تا ٣٦ سوره سى و ششم.

[٥]. آيه ٨ و بخشى از آيه ٩ سوره سى و نهم.