ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٣٨٨ - مجلس بيست و ششم، در امامت و مناقب ابو جعفر محمد بن على الجواد

«چگونه زيارت گور پسر حرب و گور حفص و يحيى بن يحيى جايز است.

چرا نبايد زيارت مرقد امام على بن موسى الرضا روا باشد؟[١] او كه زاده بتول و نواده رسول و نوه ابو الحسن مرتضى است. اى پايبند هواى نفس! آيا از خداوند صاحب عرش و پروردگار آسمان آزرم نمى‌كنى؟ بر من سرزنش مكن و با كوچكى بمير. روز رستاخيز دست از دامن تو (سر تو) بر نمى‌دارم.»

مجلس بيست و ششم در امامت و مناقب ابو جعفر محمد بن على الجواد ٧

پس از ابو الحسن على بن موسى الرضا ٧ پسرش ابو جعفر محمد بن على ٧ امام است، به سبب نص پدرش و اشاره آن حضرت و اعتبار دلايلى كه قبلا بيان شد.

القاب ابو جعفر ٧ مرتضى و منتجب است. ابو يحيى صنعانى مى‌گويد:

حضور امام رضا ٧ بودم. پسرش ابو جعفر را كه كوچك بود به حضورش آوردند.

فرمود: اين كودك، كودكى است كه براى شيعيان ما پر بركت‌تر از او متولد نشده است.[٢] روايت شده است كه كسى به ابو الحسن على بن موسى ٧ گفت: اى سرور من! اگر اتفاقى پيش آيد به چه كسى بايد مراجعه كرد؟ فرمود: به پسرم ابو جعفر. كسى كه پرسيده بود سن امام جواد را براى اين موضوع كم مى‌دانست. على بن موسى ٧ فرمود: خداوند عيسى بن مريم ٧ را پيامبر و فرستاده خويش و صاحب شريعت تازه‌يى قرار داد و سن او از سن ابو جعفر ٧ كمتر بود.[٣]

[١]. نظير اين ابيات در اشعار شاعران بزرگ فارسى زبان كه شيعه هم نبوده‌اند ديده مى‌شود و در همان قرن ششم خاقانى چنين مى‌گويد:

« فيد بى‌فايده بينم رى و من فيدنشين كه سوى كعبه ايمان شدنم نگذارند»« روضه پاك رضا ديدن اگر طغيانست شايد ار بر ره طغيان شدنم نگذارند» براى اطلاع بيشتر رك. به: صفحات ١٣٣ تا ١٣٥ ديوان خاقانى، چاپ آقاى محمد عباسى، امير كبير، ١٣٣٦ شمسى. م.

[٢]. با ذكر سلسله سند در ارشاد، ص ٢٩٩، چاپ ١٣٧٧، تهران، آمده است. م.

[٣]. با ذكر سلسله سند در كافى، كلينى رضوان اللَّه تعالى عليه، ص ٣٢٢، ج ١، و در صفحه ٢٩٩ ارشاد مفيد آمده است.