ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٣٧ - مجلس دوم، در شناختن خداوند

«هر كس دانشمند باشد برتر قوم مى‌شود، هر چند ميان قوم خود والاگهر نباشد، و اگر به سرزمينى برود در آنجا به يارى دانش خود زندگى مى‌كند و دانشمند در هيچ شهر غريب نيست. دانش را نور مى‌بينيم و فرهنگ را زيور. از آن دو با رغبت بهره بگير. آن دو جمع نمى‌شود مگر براى كسى كه عقل او صحيح باشد و چه بسيار دانا كه عاقل نيست.» «در دانش شكوه و مهابت است و دانش سودبخش‌تر از گنجينه‌هاى گوهر است. گنجينه‌ها در طول زمان و با هزينه كردن نابود مى‌شود و حال آنكه دانش تا روزگاران باقى است پايدار مى‌ماند.» «در هر سرزمين دانشمندان و فرزندان دانا و گرامى ايشان، چراغهاى همگانند كه اگر دانش ايشان در هر رشته همچون نور ماه بدون آنكه ابر باشد نتابد، همانا پس از مدتى دين كهنه و فرسوده مى‌شود همچنان كه نشانه‌هاى ريسمانهاى پوسيده از ميان مى‌رود.» «دانش بهترين خواسته و چيزى است كه به دست مى‌آيد، زيرا دانش ناپسند موجود نيست و حال آنكه همه چيزهاى ديگر به دو نوع پسنديده و نكوهيده تقسيم شده است.»

مجلس دوم در شناختن خداوند و آنچه به آن وابسته است‌

بدان كه خداوند متعال با بيان دلايلى از حادث بودن جهان خبر و آگاهى داده است. از جمله در سوره بقره چنين مى‌فرمايد: «همانا در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز و كشتى كه در دريا حركت مى‌كند و آنچه به مردم سود مى‌رساند و آنچه خداوند از آسمان آب نازل مى‌كند و به يارى آن زمين را پس از مرگش دوباره زنده مى‌كند و در زمين جانوران پراكنده مى‌شوند و گردانيدن بادها و ابرهاى فرمانبردار ميان آسمان و زمين، آياتى است براى قومى كه انديشه مى‌كنند.» و در همين سوره مى‌فرمايد:

«اى مردمان بپرستيد خدايتان را، آنكه شما و كسانى را كه پيش از شما بودند بيافريد، شايد پرهيزگار شويد. آنكه براى شما زمين را گسترده و آسمان را برافراشته‌