و روايت شده است كه چون مرگ امام موسى بن جعفر ٧ فرا رسيد و آن حضرت محتضر شد، از سندى بن شاهك خواست تا يكى از بردگان آزاد كرده و وابسته ايشان را كه از مردم مدينه بود و در محله مشرعه قصب، كنار خانه عباس بن- محمد ساكن بود بياورد، تا عهده‌دار غسل و كفن كردن ايشان باشد و سندى پذيرفت و چنان كرد. سندى بن شاهك مى‌گفته است: من از موسى بن جعفر ٧ تقاضا كردم اجازه دهد از مال خويش او را كفن كنم، نپذيرفت و گفت: كابين زنان و هزينه حج واجب و كفن مردگان ما خاندان از بهترين اموال ما و پاكيزه‌ترين آن فراهم است و كفن من هم پيش من است و مى‌خواهم فلان برده آزاد كرده و وابسته‌ام عهده‌دار غسل دادن و كفن كردن من باشد و همان شخص اين كار را انجام داد.[١] مدت امامت ايشان پس از رحلت پدرشان سى و پنج سال بود. محل تولد آن حضرت در ابواء[٢] كه جايى ميان مكه و مدينه است در روز يك شنبه، هفتم صفر سال يك صد و بيست و هشت هجرت بود و تاريخ رحلت آن حضرت در بغداد، به روز جمعه شش روز باقى مانده از رجب و به قولى ديگر پنجم رجب سال يك صد و هشتاد و سه بود و در آن هنگام پنجاه و پنج ساله بود و گفته‌اند پنجاه و چهار ساله، و مادر ايشان كنيزى بود كه حميده نام داشت و از اهالى مراكش بود.[٣]

[١]. اين روايت با همين تفصيل و بدون هيچ بيش و كمى در صفحات ١٧٩ تا ٢٨٢ ارشاد، چاپ ١٣٧٧ قمرى آمده است و لطفا براى اطلاع بيشتر از روايات ديگر به باب هفتم جلد اول كتاب عيون اخبار الرضاى صدوق، صفحات ٦٩ تا ٩٥، چاپ ١٣٧٧ قمرى، دار العلم قم و باب هشتم همان كتاب مراجعه فرماييد. م.

[٢]. ابواء نام جايى در سى و هفت كيلومترى جحفه ميان مكه و مدينه است و به گفته برخى نام كوهى است كه آنجاست. اين سرزمين مدفن حضرت آمنه مادر پيامبر٦ هم هست و به همين سبب در منابع اسلامى از آن فراوان نام برده شده است. براى اطلاع بيشتر، رك. به: مقاله مونتگمرى وات در صفحه ٩٢٧ دانشنامه ايران و اسلام. م.

[٣]. براى اطلاع از ديگر روايات در باره تاريخ تولد و رحلت حضرت موسى بن جعفر٧ به مباحث مستوفاى مرحوم علامه مجلسى در جلد ٤٨ بحار، چاپ جديد، صفحات ١ تا ١٠ و ٢٠٦ تا ٢٤٩ مراجعه فرماييد. م.