شما كداميك را بيشتر دوست داريد كه حاضر شوم؟ فرمودند: اگر كسانى هستند كه جنازه را جمع و دفن كنند، همانا حضور در مجلس عالم برتر از هزار تشييع جنازه و هزار عيادت بيمار و شب زنده دارى هزار شب و روزه گرفتن هزار روز و صدقه دادن هزار درهم به مستمندان و هزار حج مستحب و هزار جهاد مستحب است كه به مال و جان خود در راه خدا جهاد كنى و همه اينها كجا قابل مقايسه با محضر عالم است، مگر نمى‌دانى كه خداوند به كمك عالم پرستش و اطاعت مى‌شود و خير دنيا و آخرت همراه علم است و شر دنيا و آخرت همراه نادانى.[١] و پيامبر ٦ فرموده‌اند: آيا به شما خبر دهم از گروههايى كه پيامبران و شهيدان نيستند و روز رستاخيز پيامبران و شهيدان به جايگاههاى ايشان در پيشگاه الهى كه بر منابر نور است غبطه مى‌خورند؟ گفته شد: اى رسول خدا ايشان كيستند؟

فرمودند: آنانى هستند كه محبت خدا را در دلهاى بندگانش مى‌افكنند و بندگان را هم محبوب خداوند قرار مى‌دهند. گفتيم: محبت خدا را بر دل بندگان افكندن فهميديم ولى بندگان را چگونه محبوب خداوند قرار مى‌دهند؟ فرمودند: بندگان را به آنچه خداوند دوست دارد فرمان مى‌دهند و از آنچه ناخوش مى‌دارد باز مى‌دارند و هر گاه اطاعت كنند خداوند ايشان را دوست مى‌دارد.

و پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس يك باب از علم فرا گيرد كه براى رضاى خداوند به مردم بياموزد، خداوندش پاداش هفتاد پيامبر ارزانى مى‌دارد.

و نيز فرموده‌اند: هر كس يك باب از علم بياموزد، چه به آن عمل كند و چه عمل نكند، برتر از آن است كه هزار ركعت نماز مستحب گزارد.

شاعر چنين سروده است:

«بهره گرفتن از دانش را هرگز رها مكن كه بهره‌گيرى از دانش بهترين غنيمت است. براى آنچه كه فرا نگرفته‌اى آموزنده باش و آنچه را فرا گرفته‌اى بياموز.» «هر گاه مشك مشام مردم را عطر آگين مى‌سازد، براى من فقط رايحه خوش مركب كافى است. هيچ چيز نيكوتر از قلم نيست با آنكه بر كرانه‌هاى آن اثر سياهى است.»

[١]. نظير اين حديث با تفاوتهايى به نقل از جامع الاخبار، در صفحه ٢٠٣، جلد اول بحار چاپ آقاى آخوندى آمده است. م.