خدا و اى پسر شخص پاكيزه، اى ولى خدا و اى پسر ولى خدا! نخست به سوى خداوند رحمان توبه مى‌كنم و سپس در پيشگاه تو از گناهى كه در آن اصرار داشتم (كيسانى بودن) و همواره در آن راه كوشش و تلاش مى‌كردم توبه مى‌كنم.»[١]

مجلس بيست و چهارم در امامت و مناقب ابو الحسن موسى بن جعفر ٧

پس از امام صادق ٧ با توجه به نص صريح ايشان و خصال پسنديده و اعتبار شرايط عقلى، موسى بن جعفر ٧ امام است. كنيه معروف آن حضرت ابو الحسن و ابو ابراهيم و معروف به عبد صالح و ملقب به كاظم است. گاهى هم كنيه ابو على براى ايشان به كار رفته است.

فيض بن مختار مى‌گويد به امام صادق ٧ گفتم: دست مرا بگيريد و از آتش نجات دهيد و بگوييد كه پس از شما چه كسى براى ما خواهد بود؟ در اين هنگام ابو ابراهيم كه پسر بچه‌يى بود وارد شد. امام صادق فرمود: پس از من اين امام شماست و به او توسل و تمسك جوييد.[٢] معاذ بن كثير مى‌گويد به امام صادق گفتم: از خداوند متعال مسألت مى‌كنم همان گونه كه به پدرت چنين نعمتى (فرزندى مثل تو) ارزانى فرموده است، به شما هم لطف فرمايد كه پس از شما عهده‌دار امامت باشد. فرمود: خداوند چنين نعمتى ارزانى فرموده است. گفتم: فدايت گردم، او كيست؟ امام صادق به عبد صالح اشاره فرمود و در آن هنگام موسى بن جعفر پسركى بود و خفته بود.[٣]

[١]. اين قصيده سيد حميرى شاعر بزرگ قرن دوم هجرت و درگذشته ١٧٣ هجرى، در كمال الدين صدوق، ص ٣٤، چاپ آقاى على اكبر غفارى، نوزده بيت آمده است. در اعلام الوراى مرحوم طبرسى هم همين نوزده بيت است( ص ٣٩٣، ترجمه آن به قلم آقاى عطاردى). در بحار الانوار، ص ٣١٨، ج ٤٧، هم آمده است.

در ارشاد مفيد، ص ٢٦٦، چاپ ١٣٧٧ قمرى، سيزده بيت آمده است. در كشف الغمه، ص ١٧٩، ج ٢، چاپ آقاى سيد هاشم رسولى، يازده بيت از آن آمده است. لطفا براى اطلاع بيشتر در باره اين قصيده و قصيده رائيه سيد حميرى به حواشى استاد سيد محمد مهدى خرسان در صفحات ٣١٨ و ٣١٩ جلد ٤٧ بحار الانوار مراجعه فرماييد. م.

[٢]. اين روايت در ارشاد، ص ٢٧٠، چاپ ١٣٧٧ قمرى، تهران، آمده است. م.

[٣]. در بحار الانوار، ص ٢٨، ج ٤٨، چاپ جديد، به نقل از اصول كافى، ص ٢٧٩، ج ١، آمده است. م.