ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٣٢٣ - مجلس بيست و يكم، در امامت و مناقب حضرت سجاد
مىكرد كه اين دو گرده نان در برابر نياز تو چه ارزشى دارد؟ در اين حال از كنار ماهى فروشى گذشت كه يك ماهى گنديده پيش او مانده بود و كسى آن را نمىخريد.
به او گفت: مثل اينكه اين ماهى تو براى خودت مانده است. يكى از اين نانهاى من هم اضافه است. آيا موافقى كه اين ماهى را بدهى و يكى از اين نانها را بگيرى؟
گفت: آرى. يك نان را داد و ماهى را گرفت. سپس از كنار مردى گذشت كه مقدارى نمك اضافى داشت كه كسى به خريد آن رغبت نمىكرد. گفت: آيا موافقى كه اين مقدار اندك نمك خود را با اين نان من عوض كنى؟ گفت: آرى و چنان كرد. مرد با ماهى و نمك به خانهاش آمد و گفت: با كمك نمك اين ماهى را اصلاح مىكنم.
همين كه شكم ماهى را دريد، در آن دو مرواريد گرانبها يافت و خداى را سپاس و ستايش گفت و در همان حال كه در اين شادمانى بود در خانهاش را زدند. چون نگريست ماهى فروش و نمك فروش بودند و هر دو گفتند: اى بنده خدا دندان ما و دندان افراد خانواده ما اين نان را نگرفت و چنين فهميديم كه تو از تنگدستى اين نان را به ما دادى و خودت براى خوردن چنين نانى تمرين كردهاى. نانهايت را براى خودت آورديم. او آن دو نان را از ايشان گرفت و همين كه آن دو رفتند و او آرامشى يافت دوباره در خانهاش كوبيده شد و چون در را گشود فرستاده امام سجاد بود. گفت، على بن حسين مىفرمايد: خداوند براى تو گشايش آورد. اكنون خوراك ما را بده كه كسى جز ما نمىتواند آن را بخورد.
آن مرد آن دو مرواريد را به بهايى گران فروخت و وام خود را از آن پرداخت و حال و روزگارش نيكو شد.
يكى ديگر از مخالفان گفت: اين تفاوت چگونه است كه در عين حال كه قادر به رفع فقر و تنگدستى خود نيست اين مرد را اين چنين بىنياز ساخت و كسى كه مىتواند به ثروتى اين چنين دست يابد چگونه از بر طرف كردن تنگدستى خود عاجز است؟ امام سجاد فرمود: قريش هم در مورد پيامبر ٦ همين گونه گفتند كه چگونه يك شبه به بيت المقدس مىرود و آثار پيامبران را آنجا مىبيند و به مكه بر مىگردد، ولى قادر نيست به هنگام هجرت به مدينه فاصله ميان آن دو شهر را در كمتر از دوازده روز بپيمايد؟ سپس فرمود: به خدا سوگند اينها نمىدانند كه فرمان خداوند و رابطه دوستان خدا با او چگونه است. همانا مرتبههاى بلند به دست نمىآيد مگر با تسليم به فرمان خداوند عز و جل و ترك پيشنهاد كردن به او، و بايد به آنچه خداوند براى