ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٣٢ - مجلس اول، درباره ماهيت عقل

از قيام شب و صيام روز) و در مساجد و جايگاههاى نماز احكام آن را بر پا مى‌دارد و به خاطر آن از بستر دورى مى‌گيرد. خداوند به پاس ايشان بلا را برطرف مى‌سازد و به حرمت ايشان از دشمنان دولت را بر مى‌گرداند و به پاس ايشان از آسمان باران مى‌بارد و به خدا سوگند كه ميان قرآن‌خوانان، اين گروه از كبريت احمر كمياب‌ترند.

امام صادق ٧ فرموده است: دانش را بجوييد و همراه آن با بردبارى و وقار خود را بياراييد و براى كسى كه دانش به او مى‌آموزيد فروتن باشيد و هم براى كسى كه از او دانش فرا مى‌گيريد، و عالم ستمگر نباشيد كه باطل حق شما را هم از ميان ببرد.[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس به قياسها عمل كند، همانا خود هلاك شده است و ديگران را به هلاك انداخته است و هر كس براى مردم فتوى دهد و حال آنكه ناسخ را از منسوخ و محكم را از متشابه نشناسد، خود هلاك شده است و ديگران را به هلاك انداخته است.[٢] و نيز فرموده‌اند: كسى كه بدون بصيرت كار كند، همچون راهروى است كه در غير راه حركت كند و شتاب حركت، او را از راه درست بيشتر دور مى‌كند.

امير المؤمنين على ٧ فرموده است: كسى كه در طلب علم مى‌رود، همچون كسى است كه در راه خدا جهاد مى‌كند. همانا طلب علم بر هر مسلمان واجب است و چه بسيار مؤمنى كه در طلب علم از خانه خود بيرون مى‌رود و باز نمى‌گردد، مگر اينكه گناهانش آمرزيده است.

و فرموده است: دانش ميراثى گرامى است و فرهنگها زيورهاى نو است و انديشه، آينه صاف و پاك است. قيمت هر كس چيزى است كه آن را نيكو بداند.

هيچ علمى چون نظر نيست و هيچ شرفى چون دانش نيست.[٣]

[١]. نخستين حديثى است كه در باب صفات عالمان در صفحه ٤٤ جلد اول اصول كافى آمده است. م.

[٢]. حديث نهم است در باب نهى از سخن گفتن بدون علم، صفحه ٥٢ همان جلد اصول كافى. م.

[٣]. بخشى از آن در صفحه ١٠٧٩ نهج البلاغه چاپ آقاى فيض الاسلام آمده است. م.