«پدرم برگزيده خداوند از ميان خلق است و پس از او مادرم، و من پسر دو برگزيده‌ام. نقره‌يى كه از طلا باشد منم كه فرزند دو طلايم. مادرم به راستى رخشنده در فضيلت است و پدرم وارث رسولان و مولاى انس و جن است. او در حالى كه نوجوان بود خدا را مى‌پرستيد و حال آنكه قريش در آن هنگام دو بت لات و عزى را مى‌پرستيدند. پدرم به هر دو قبله نماز مى‌گزارد. او هفت سال كامل همراه رسول خدا نماز گزارد و در آن هفت سال مرد نمازگزارى غير از آن دو نبود. چه كسى در همه جهان پدر بزرگى چون پدر بزرگ من و شيخى چون شيخ من دارد؟ و من فرزند دو نشانه هدايتم. پدرم چون خورشيد و مادرم چون ماه است و من فرزند خورشيد و فرزند دو ماهم.» و نيز گفته شده است:

«هنگامى كه گفته مى‌شود پدر بزرگ شما پيامبر ٦ است، همه مكرمتها به شما باز مى‌گردد، و همين مدح و ستايش از ميان همه مردم براى شما بسنده است كه بگويند مادر شما بتول است.»

مجلس هيجدهم در امامت دو نوه پيامبر ٦ و مناقب آن دو كه درودهاى خدا بر ايشان باد

خداوند متعال در سوره آل عمران فرموده است: «بگو بياييد ما و شما با فرزندان و زنان خويش به مباهله برخيزيم و لعنت خدا را بر دروغگويان افكنيم.»[١] و در سوره انسان (هل اتى) فرموده است: «آنان براى دوستى خدا به مستمند و كودك بى‌پدر و اسير خوراك مى‌دهند. ما فقط براى خشنودى خداوند به شما خوراك مى‌دهيم و از شما هيچ پاداش و سپاسگزارى نمى‌خواهيم. ما از پروردگار خود روزى را بيم داريم كه در آن چهره‌ها درهم و غمگين است. و خداوند آنان را

[١]. بخشى از آيه ٦١ سوره آل عمران است. براى اطلاع بيشتر در منابع شيعى مقدم بر روضة الواعظين به صفحه ١٠٤ جلد اول تفسير على بن ابراهيم قمى و صفحه ٤٨٥ جلد ٢ تفسير تبيان شيخ طوسى مراجعه شود و در منابع اهل سنت به صحيح مسلم كتاب فضائل على٧ و صحيح ترمذى، ص ٣٠٠، ج ٢ و تفسير طبرى، ص ٢١٢، ج ٣، مراجعه شود.

و براى اطلاع از ديگر منابع اهل سنت به بحث مستوفاى استاد محترم سيد مرتضى فيروزآبادى در صفحات ٢٤٤ تا ٢٥٠ جلد اول كتاب فضائل الخمسه مراجعه فرماييد. م.