ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٢٤٧ - مجلس پانزدهم، در مناقب فاطمه

بوده است و اين از همه رواياتى كه نقل كرديم صحيح‌تر است.

«گفت: چه كسى در بستر و به جاى پيامبر خفته است كه فداى او گردم؟ گفتم:

آن كسى كه در دشواريها پايدارترين خلق خداوند است. گفت: فاطمه زهرا را به همسرى چه كسى دادند؟ گفتم: به بهترين خلق خدا. چه آنان كه پابرهنه‌اند و چه آنان كه كفش بر پا دارند.»[١]

مجلس پانزدهم در مناقب فاطمه ٧

امام صادق ٧ در تفسير اين آيه «اوست كه دو دريا را بهم درآميخت، و ميان آن دو برزخ و فاصله‌يى است كه تجاوز به حدود يك ديگر نمى‌كنند.»[٢] فرموده است: على و فاطمه دو درياى ژرف هستند كه هيچ كدام بر ديگرى ستم نمى‌كند و از ميان آنان لؤلؤ و مرجان يعنى حسن و حسين ٧ به دست مى‌آيد.[٣] رسول خدا فرموده‌اند: چون خداوند بهشت را آفريد، آن را از نور عرش خويش آفريد. سپس بخشى از آن نور را گرفت كه يك سوم آن به من و يك سوم آن به فاطمه و يك سوم آن به على و دوستداران او اختصاص يافت. هر كس چيزى از آن نور به او رسيده باشد به دوستى خاندان محمد ٦ راهنمايى مى‌شود و به هر كس از آن نور نرسيده باشد از محبت و دوستى ايشان باز مى‌ماند و گمراه مى‌شود.

امام صادق ٧ فرموده است: براى فاطمه ٧ در پيشگاه خداى عز و جل نه نام است، فاطمه، صديقه، مباركه، طاهره، زكيه، راضيه، مرضيه، محدثه و زهرا.

[١]. براى اطلاع بيشتر از روايات مربوط به ازدواج فرخنده حضرت زهرا و حضرت امير در منابع شيعى به صفحات ٩٣ تا ١٣٦ جلد ٤٣ بحار الانوار چاپ جديد و در منابع اهل سنت به صفحات ١٣٠ تا ١٤٩ جلد ٢ فضائل الخمسه مراجعه شود كه از كتابهاى مختلف قبل و بعد از قرن پنجم و تأليف روضة الواعظين شواهد مختلف آورده شده است. در برخى از كتابهاى كهن اهل سنت، مثل مناقب خوارزمى( اخطب خوارزم) در اين مورد فصل جداگانه‌يى نوشته شده است و از صفحه ٢٤١ تا صفحه ٢٥٧ به اين موضوع اختصاص دارد. م.

[٢]. آيات ١٩، ٢٠ و ٢٢ سوره پنجاه و پنجم( الرحمن). م.

[٣]. در تفسير مجمع البيان، ص ٢٠١، ج ٩ و ١٠، چاپ بيروت آمده است و براى اطلاع بيشتر از اين روايت و روايات ديگر به تفسير برهان، ص ٢٦٥، ج ٤، مراجعه شود. م.