و سپس همانا كه خداوند زناشويى را موجب پيوستگى نسبها و آن را امرى لازم قرار داده است و ارحام را به آن وسيله پيوسته به يك ديگر فرموده و بر همگان آن را واجب فرموده است.

و خداوند متعال چنين مى‌فرمايد: «و او خداوندى است كه آدمى را از آب آفريده و ميان آنان خويشى و بستگى ازدواج را قرار داد و خداى تو بر هر كارى تواناست.»[١] فرمان خداوند به قضاى او و قضاى او به قدر او مى‌پيوندد و هر قضا را قدرى و هر قدرى را مدتى معين است. «خداوند آنچه را مى‌خواهد محو و آنچه را مى‌خواهد پايدار مى‌فرمايد و اصل كتاب پيش اوست.»[٢] و سپس همانا پروردگار من به من فرمان داده است كه فاطمه را به ازدواج على بن ابى طالب در آورم و همانا كه من فاطمه را به مهريه چهار صد مثقال نقره، در صورتى كه على هم به اين مهريه راضى باشد، به ازدواج على درآوردم. در آن هنگام پيامبر على را براى انجام كارى فرستاده بود. آنگاه رسول خدا ٦ دستور فرمود طبقى خرما آوردند و پيش ما نهادند و فرمود: برداريد و بخوريد و در همان حال كه ما از آن خرما برمى‌داشتيم، على ٧ آمد. پيامبر ٦ به روى او لبخند زد و فرمود: اى على! پروردگارم به من دستور فرمود فاطمه را به همسرى تو درآوردم و او را در قبال چهار صد مثقال نقره در صورتى كه تو راضى باشى، به همسرى تو درآوردم. گفت: اى رسول خدا! راضى و خشنودم و براى سپاس به درگاه خداوند متعال پيشانى بر خاك نهاد و سجده كرد و چون سر از خاك برداشت، پيامبر ٦ فرمودند: خداوند بر شما دو نفر فرخنده و مبارك گرداند و شما را كامياب و سعادتمند قرار دهد و از شما فرزندان پاكيزه بسيار پديد آورد.[٣] و روايت شده است كه مهريه فاطمه ٧ پانصد درهم‌

[١]. بخشى از آيه ٥٤ سوره بيست و پنجم( فرقان). م.

[٢]. بخشى از آيه ٣٩ سوره سيزدهم( رعد). م.

[٣]. اين خطبه كه همين گونه در كشف الحق علامه هم آمده است، در منابع اهل سنت هم نقل شده است. از جمله در رياض النضرة، ص ١٨٣، ج ٢ و ذخائر العقبى، ص ٢٩ و صواعق ابن حجر، ص ٨٤ و براى اطلاع بيشتر رك. به: صفحات ١٣٣ و ١٣٤ جلد ٢ كتاب فضائل الخمسه من الصحاح السته، اثر ارزشمند استاد سيد مرتضى فيروزآبادى. م.