ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٢٣٢ - مجلس دوازدهم، در آنچه دلالت بر ايمان ابو طالب دارد

و صفين و خوارج بود.

پيامبر ٦ هم در مكه همين گونه بودند. پس از هجرت امكان جهاد با دشمنان براى ايشان فراهم شد.

امير المؤمنين على ٧ شصت و سه سال عمر كرد. آرامگاه آن حضرت بر طبق وصيت ايشان پوشيده بود، زيرا از دشمنى بنى اميه و حكومت ايشان پس از خود اطلاع داشت و سرانجام امام صادق ٧ در دوره حكومت بنى عباس آن را آشكار فرمود و شيعيان از محل آن آگاه شدند و درك سعادت زيارت آرامگاه آن حضرت نصيب ايشان شد.

مجلس دوازدهم در آنچه دلالت بر ايمان ابى طالب و فاطمه بنت اسد دارد

خداوند متعال در آيه ٢١٨ سوره شعرا مى‌فرمايد: «آن خدايى كه هر گاه به نماز مى‌ايستى ترا مى‌بيند و به انتقال تو در اهل سجود آگاهست.»[١] بدان كه طايفه بر حق شيعه در اين مورد اتفاق دارند كه ابو طالب و عبد الله و آمنه مؤمن بوده‌اند و اين اجماع و اتفاق يكى از دلايل ايمان آنان است.

وانگهى از ابو طالب نسبت به پيامبر ٦ چندان دوستى و محبت و فداكارى و يارى صورت گرفته كه آشكار و معروف و بر سر همه زبانهاست و كسى نمى‌تواند منكر آن باشد، مگر نادان كور دلى كه از اخبار آگاه نباشد. از پيامبر ٦ روايت شده است كه پس از آنكه براى آمدن باران دعا فرمودند، گفتند: پاداش ابو طالب با خدايش باشد و اگر زنده مى‌بود چشمش روشن مى‌شد. چه كسى از شما شعر او را از حفظ دارد؟

«سپيد چهره‌يى كه به آبرو و چهره‌اش از ابر طلب باران مى‌شد. بهار يتيمان و پناهگاه بيوه زنان بود.» و تمام قصيده‌يى كه در اين باره سروده است.[٢]

[١]. براى اطلاع بيشتر در مورد تفسير اين آيه و اقوالى كه در باره موحد بودن اجداد پيامبر٦ نقل شده است، به تفسير تبيان شيخ طوسى، ص ٦٢، ج ٨، چاپ نجف و به تفسير برهان، ص ١٩٢، ج ٣، مراجعه كنيد. م.

[٢]. براى اطلاع بيشتر در اين مورد به مجالس شيخ مفيد و امالى ابن الشيخ مراجعه شود كه در آن دو به تفصيل بيشترى آمده و از آن دو منبع در صفحات ١ تا ٤ جلد ١٨ بحار الانوار آمده است. م.