مثل او همچون مثل كعبه است كه بايد او را زيارت كرد و او از كسى ديدار و زيارت نمى‌كند و همچون ماه است كه چون ظاهر شود تاريكى را روشن مى‌كند و چون خورشيد است كه با طلوع خود همه جا را روشن و نورانى مى‌سازد. خداوند او را در كتاب خود توصيف فرموده است و با آيات خود او را ستوده است و آثار على را در كتاب خويش وصف كرده و منازل و مراتب او را برافراشته است. او در حال حيات خود كريم و بزرگوار و در حال مرگ شهيد و آگاه است.

پيامبر ٦ فرموده‌اند: خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار پيامبر آفريده است كه من از همه‌شان، بدون اينكه افتخار كنم، در پيشگاه الهى گرامى‌ترم و خداى عز و جل به همين شمار وصى آفريده است كه على ٧ از همه‌شان در پيشگاه خداوند گرامى‌تر و برتر است.[١] و روايت شده است كه هر گاه شب به پيامبر ٦ وحى مى‌شد، شب را به صبح نمى‌رساند مگر آنكه على را از آن آگاه مى‌فرمود و اگر روز به آن حضرت وحى مى‌شد، آن روز را به شب نمى‌رساند مگر آنكه على را از آن آگاه مى‌فرمود.

ابو سعيد خدرى مى‌گويد: از پيامبر ٦ در باره اين گفتار خداوند در سوره نمل كه مى‌فرمايد: «گفت آن كسى كه علمى از كتاب نزدش بود.» پرسيدم كه منظور كيست؟ فرمودند: وصى برادرم سليمان بن داود ٧. گفتم: اى رسول خدا! در باره اين آيه سوره رعد كه مى‌فرمايد: «و كسى كه دانش كتاب نزد اوست.» منظور كيست؟

فرمود: اين يكى برادر و وصى من على بن ابى طالب است.[٢] و پيامبر فرموده‌اند: حلقه و كوبه در بهشت ياقوت سرخى بر صفحه‌هاى زرين است كه چون كوبه را بر صفحه بكوبند از آن بانگ يا على شنيده مى‌شود.

اصبغ بن نباته مى‌گويد: امير المؤمنين على ٧ روزى بر منبر كوفه چنين فرمود: من بهترين اوصياء و وصى سالار پيامبرانم. من امام مسلمانان و پيشواى‌

[١]. در كتاب اختصاص شيخ مفيد با ذكر سلسله سند از قول حضرت صادق٧ نظير اين روايت با اختلاف لفظى اندكى آمده و به نقل از آن در بحار الانوار، ص ٣٥٢، ج ١٦، آمده است. م.

[٢]. اين روايت در صفحه ٣٣٧ امالى صدوق و به نقل از آن در بحار الانوار، ص ٤٢٩، ج ٣٥، آمده است. م.