هابيل و مؤمن آل فرعون و صاحب ياسين هستند و در باره‌ وَ قَلِيلٌ مِنَ الْآخِرِينَ‌ (اندكى از متاخران) فرموده است: على ٧ است.[١] امام باقر ٧ در باره تفسير اين آيه كه خداوند مى‌فرمايد: «بگو اين راه من است كه با بصيرت به سوى خدا فرا مى‌خوانم، من و كسى كه از من پيروى كند»، فرموده است: منظور از پيرو رسول خدا على ٧ است‌[٢] و امام باقر گفته است كه رسول خدا ٦ خود به على فرمودند مصداق كامل اين آيه «همانا كسانى كه ايمان آورند و كار نيك انجام دهند، آنان بهترين مردمند» تو و شيعيان تو هستيد و وعده‌گاه ما كنار حوض كوثر و هنگام حشر مردم كه در آن هنگام تو و شيعيانت سير و سيراب و داراى چهره‌هاى درخشان خواهيد بود.[٣] امام صادق ٧ در مورد آيه‌ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً فرموده است: منظور از والدين محمد و على است.[٤] ابن عباس در تفسير اين آيه «آنان كه اموال خود را، شب و روز، آشكار و نهان، انفاق مى‌كنند» مى‌گفته است: در مورد على ٧ نازل شده است و چهار درهم داشت كه يك درهم شب و يك درهم روز و يك درهم پوشيده و يك درهم آشكارا صدقه داد.[٥] پيامبر ٦ در ذيل اين آيه: «و همانا اين راه من است كه مستقيم است و از آن پيروى كنيد و راههاى گوناگون را پيروى مكنيد كه شما را پراكنده سازد» فرموده‌اند: از خداى خواستم كه اين را در على قرار دهد.[٦] زيد بن على گفته است: منظور از ايمان در اين آيه «هر كس به ايمان كفر ورزد، به درستى كه عملش تباه شده و او در رستاخيز از زيان‌كاران است» على و

[١]. آيات ١٣ و ١٤ سوره پنجاه و ششم( الواقعه) و رك. به: بحار الانوار، ص ٣٣٣، ج ٣٥. م.

[٢]. آيه ١٠٨ سوره دوازدهم( يوسف)، رك. به: تفسير قمى، ص ٣٥٨، ج ١. م.

[٣]. آيه ٧ سوره نود و هشتم( بينه)، رك. به: تفسير برهان ص ٤٩٠، ج ٤ كه اين حديث را از منابع پيش از روضة الواعظين فتال و پس از آن، به تفصيل آورده است. م.

[٤]. در پنج آيه از قرآن آمده است. از جمله، آيه ١٥ سوره چهل و ششم( احقاف) و رك.

به: تفسير برهان، ص ١٢١، جلد ١ و به صفحه ٤٧ مناقب ابن مغازلى. م.

[٥]. آيه ٢٧٤ سوره دوم( بقره)، رك. به: ص ٥٨، اسباب النزول واحدى چاپ بيروت. م.

[٦]. آيه ١٥٣ سوره ششم( انعام)، رك. به: صفحه ٥٦٣ جلد اول تفسير برهان. م.