ديگر امامان كه كلمه طيبه باقيه هستند بيعت كنيد. خداى هر كه را غدر كند نابود فرمايد و بر هر كس وفا كند مهر و محبت فرمايد: و هر كس پيمان شكند، همانا به زيان خويش شكسته است.

اى مردم! آنچه را كه براى شما گفتم بگوييد و به على به اميرى بر مؤمنان سلام دهيد و بگوييد: «شنيديم و اطاعت كرديم. خواهان آمرزش تو هستيم پروردگارا.

بازگشت به سوى تو است.» و بگوييد: «سپاس خداوندى را كه ما را به اين هدايت كرد و اگر خدايمان هدايت نمى‌كرد، خود هدايت نمى‌شديم.» اى مردم! همانا فضائل على بن ابى طالب نزد خداوند عز و جل است و آنها را در قرآن نازل فرموده است و بيش از آن است كه بتوانم در يك جلسه بيان كنم و هر كس از آن به شما خبر داد و آن را مى‌شناخت او را تصديق كنيد.

اى مردم! هر كس از خداوند و رسول او و على و امامانى كه گفتم اطاعت كند، همانا به فوز بزرگ رسيده است.

اى مردم! كسانى كه به بيعت با او پيشى گيرند و به دوستى‌ورزيدن و سلام دادن به او به امارت مؤمنان سبقت بجويند، آنان بهره‌مندان در بهشتهاى پر نعمتند.

اى مردم! چيزى را بگوييد كه خداوند از آن خشنود باشد و اگر شما و همه كسان كه در زمينند كافر شويد هرگز هيچ زيانى به خداوند نخواهد رسيد.

پروردگارا مؤمنان را بيامرز و بر كافران خشم بگير و سپاس خداوند پروردگار جهانيان را.

در اين هنگام مردم با صداى بلند گفتند: آرى، فرمان خدا و رسولش را شنيديم و با جان و دل و دست و زبان فرمانبرداريم و براى بيعت و دست در دست نهادن پيش پيامبر و على هجوم آوردند. نخستين كسان كه با رسول خدا بيعت كردند، خليفه اول و دوم بودند و پس از آن دو ديگر مهاجران و انصار و مردم به ترتيب قدر و منزلت خويش همگان بيعت كردند. آنگاه نماز ظهر و عصر پيوسته به يك ديگر گزارده شد و شب هم نماز مغرب و عشا را پيوسته گزاردند و سه روز مدت بيعت و دست بر دست دادن طول كشيد، و هر گاه گروهى بيعت مى‌كردند، رسول خدا مى- فرمودند: سپاس خداوندى را كه ما را بر همه مردم فضيلت داده است.[١]

[١]. اين حديث با همين تفصيل و با اختلافات لفظى و كم و بيشى‌هايى در احتجاج احمد بن على طبرسى از محدثان قرن ششم هجرى آمده است و به نقل از آن در صفحات ٢٠١ تا ٢١٨ جلد ٣٧ بحار الانوار چاپ دار الكتب الاسلاميه آمده است و به نقل مرحوم علامه مجلسى در كشف اليقين علامه حلى، دانشمند بزرگ قرن هفتم و به نقل از طبرى در كتاب صراط المستقيم على بن يونس بياضى دانشمند قرن نهم هجرى آمده است و براى اطلاع بيشتر به صفحه ٢١٨ جلد ٣٧ بحار مراجعه فرماييد. چون در متن روضة الواعظين غلطهاى چاپى فراوان است، در ترجمه از بحار و احتجاج استفاده شد. م.