آن است. اوست كه از خداى خود خبر مى‌دهد و امور مربوط به ايمان را خبر مى- دهد، او راهنماى استوار است. كارها به او تفويض شده است. اوست كه همه كسانى كه پيش از او بوده‌اند به وجود او مژده داده‌اند. او حجت باقى خداوند است و پس از او حجتى نيست و حق فقط همراه اوست و نور و پرتوى جز پيش او نيست.

هيچ كس بر او چيره و پيروز نمى‌شود و همانا كه او ولى خدا در زمين خدا و حكم خدا ميان خلق خداست و امين خدا در نهان و آشكار است.

اى مردم! براى شما روشن كردم و فهماندم و اين على است كه پس از من به شما مى‌فهماند. همانا اكنون پس از پايان خطبه‌ام شما را فرا مى‌خوانم كه نخست دست بيعت به من دهيد و ضمن دست نهادن در دست من به ولايت او اقرار كنيد و پس از آن دست در دست او نهيد. همانا من با خداوند بيعت كردم و على با من بيعت كرد و من از سوى خداوند عز و جل از شما براى او بيعت مى‌گيرم «و هر كس پيمان شكند همانا پيمان خويش را شكسته است.»[١] اى مردم! همانا حج و عمره از شعائر خداوند است. «و هر كس حج يا عمره گزارد ...» تا آخر آيه، اى مردم! حج بگزاريد كه اهل هيچ خانه‌يى حج نمى‌گزارند مگر اينكه باليده مى‌شوند و افزون مى‌گردند و اهل هيچ خانه از حج رويگردان نمى‌شوند مگر اينكه پريشان و پراكنده مى‌شوند.

اى مردم! هيچ مؤمنى در موقف عرفات وقوف نمى‌كند مگر اينكه خداوند گناهان گذشته‌اش را مى‌آمرزد و پس از انقضاى حج، بررسى اعمال آينده او را از نو شروع مى‌كنند.

اى مردم به حاجيان از سوى خداوند كمك مى‌شود. هزينه آنان جبران مى‌شود و خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نمى‌سازد.

اى مردم! حج خانه خدا را در حالى كه از لحاظ امور دينى و انديشيدن و دانستن احكام آن در حد كمال باشيد انجام دهيد و از مشاهد حج بر مگرديد مگر آنكه توبه كرده و خود را از گناه باز داريد.

اى مردم! نماز را بپا داريد و زكات را همان گونه كه خداى عز و جل به شما فرمان داده است بپردازيد و اگر روزگارى براى شما پيش آمد كه برخى از امور را

[١]. بخشى از آيه ١٠ سوره چهل و هشتم( فتح).