ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ١٥٤ - مجلس نهم، در ذكر امامت و امامت على و فرزندانش
و به مردم هم تذكر بده كه عهد و پيمانى را كه از ايشان گرفتهام فراياد آورند كه بايد ولى مرا دوست داشته باشند و مولاى ايشان و مولاى هر زن و مرد مؤمن على بن ابى طالب ٧ است و همانا كه من هيچ يك از پيامبران را قبض روح نمىكنم مگر پس از اينكه دين خود را كامل كنم و نعمت خود را با ولايت اولياى خود و ستيز با دشمنان خويش به كمال برسانم و اين موضوع بستگى به كمال توحيد و دين و اتمام نعمت من بر خلق من دارد و بايد از ولى من پيروى و فرمانبردارى كنند. و من هيچ گاه زمين را بدون قيم رها نمىكنم و همان حجت من بر خلق من است و «امروز دين شما را براى شما كامل و نعمت خود را بر شما تمام كردم و آيين اسلام را براى شما برگزيدم.»[١] على ولى من است و مولاى هر مرد و زن مؤمن. على بنده من و وصى پيامبر من و خليفه پس از او و حجت بالغه من بر خلق من است. فرمانبردارى از او وابسته و پيوسته به فرمانبردارى از محمد ٦ است و فرمانبردارى از محمد ٦ پيوسته به فرمانبردارى از من است هر كس از محمد ٦ فرمان برد، از من فرمان برده است و هر كس از او سرپيچى كند از من سرپيچى كرده است و من او را نشانه ميان خود و خلق خويش قرار دادهام. هر كس او را بشناسد مؤمن و هر كس او را نشناسد كافر است و هر كس به بيعت او شرك ورزد مشرك است. هر كس روز رستاخيز با ولايت على ٧ با من روبرو شود وارد بهشت خواهد شد و هر آن كس با دشمنى او با من رويا روى شود، به آتش در خواهد افتاد. اكنون اى محمد! على را منصوب كن و بر مردم بيعت بگير و عهد و ميثاق مرا كه از ايشان گرفتهام فرا يادشان آور كه من ترا به سوى خويش فرا مىگيرم. پيامبر ٦ در اين مورد از قوم خويش و آنان كه منافق و بدبخت بودند بيم كرد كه پراكنده شوند و به آيين جاهلى خويش باز گردند كه از دشمنى و ستيزههاى نفسانى آنان نسبت به على ٧ آگاه بود.
پيامبر ٦ از جبرئيل خواست كه از خداوند مسألت فرمايد كه از مردم در امان باشد و منتظر ماند تا جبريل اين موضوع را از پيشگاه خداوند ابلاغ كند و تبليغ اين موضوع را به تأخير انداخت تا به مسجد خيف رسيد. جبريل در مسجد
[١]. بخشى از آيه سوم سوره پنجم( مائده) و براى اطلاع از اقوال مفسران بايد به كتابهاى تفسير مراجعه كرد. م.