در اين هنگام ديدم كه رنگ چهره آن زن كاهن دگرگون شد و گفت: اگر راست مى- گويى از صلب تو پسرى متولد مى‌شود كه خاور و باختر را تصرف مى‌كند و ميان مردم به پيامبرى برانگيخته مى‌شود- اندوه من زدوده شد- و اى ابو طالب مواظب باش شايد آن شخص تو باشى. هنگامى كه پيامبر ٦ مبعوث شده بودند ابو طالب اين سخن را مى‌گفت و مى‌افزود: به خدا سوگند آن درخت ابو القاسم امين است.[١] ابن عباس مى‌گويد، از پدرم عباس شنيدم كه چنين مى‌گفت: چون براى پدرم عبد المطلب، عبد الله متولد شد در چهره او پرتوى ديدم كه چون پرتو خورشيد مى- درخشيد و آشكار بود. پدرم گفت: اين پسر را شأن و منزلت بزرگى خواهد بود.

عباس گويد: من در خواب ديدم كه گويى پرنده‌يى سپيد از سوراخ بينى عبد الله بيرون آمد و به پرواز درآمد و به خاور و باختر رسيد و سپس برگشت و بر خانه كعبه فرو افتاد و همه قريش براى او پيشانى بر خاك نهادند و در همان حال كه مردم متوجه آن بودند به صورت پرتوى درآمد كه ميان آسمان و زمين بود و امتداد يافت و به خاور و باختر رسيد. چون از خواب بيدار شدم از كاهنه بنى مخزوم پرسيدم. گفت:

اى عباس! اگر خواب راست و صادقى ديده باشى، همانا از صلب او پسرى متولد مى‌شود كه مردم خاور و باختر پيرو او خواهند شد. پدرم مى‌گفت: كار عبد الله مرا وجهه همت است، تا آنكه عبد الله با آمنه كه از نيكوخلق‌ترين و زيباترين زنان قريش بود ازدواج كرد و چون عبد الله درگذشت و آمنه رسول خدا ٦ را زاييد به ديدار او رفتم و ديدم كه ميان دو چشم آن حضرت پرتوى مى‌درخشد و در چهره‌اش نگريستم و دانستم كه هموست. و از او رايحه مشك استشمام كردم و از شدت بوى خوش او خود من هم، همچون قطعه‌يى مشك خوشبو شدم. آمنه براى من نقل كرد و گفت: چون درد زايمان مرا گرفت و سخت شد، همهمه و سخنى شنيدم كه چون سخن آدميان نبود و رايتى از سندس بر چوبى از ياقوت ديدم كه ميان آسمان و زمين زده شد و چون پسرم متولد شد ديدم پرتوى از سرش بر زد و به آسمان رسيد و كاخهاى شام را ديدم كه همچون شعله آتش بود، و بر گرد خود پرندگان بسيار ديدم كه‌

[١]. اين حديث با ذكر سلسله اسناد در صفحه ١٧٣ جلد اول كمال الدين و تمام النعمة، شيخ صدوق( رضي الله عنه)، چاپ حوزه قم، محرم ١٣٠٥ آمده است. و در امالى صدوق هم در صفحه ١٥٨ نقل شده است. م.