در سوره هود مى‌فرمايد:[١] «پس شايد تو ترك‌كننده باشى برخى از آنچه را به تو وحى مى‌شود و تنگ مى‌شود به آن سينه‌ات كه مى‌گويند: چرا فرستاده نشد بر او گنجى يا نيامد بر او فرشته‌يى؟ جز اين نيست كه تو بيم دهنده‌اى.» در سوره يوسف مى‌فرمايد: «بگو اين راه من است كه مى‌خوانم مردم را به سوى خدا بر بينايى.» در سوره رعد مى‌فرمايد: «اين چنين فرستاديم ترا در گروهى، كه پيش از آن گروههايى به تحقيق گذشت، تا بخوانى بر آنان چيزى را كه به تو وحى فرستاده‌ايم.» در سوره حجر مى‌فرمايد: «و دراز مكن دو ديده خود را (منگر) به سوى آنچه بهره‌مند كرديم به آن اصنافى را از ايشان و اندوهگين مباش بر آنها و فرو شكن بالت را براى گرويدگان و بگو به تحقيق من بيم دهنده آشكارم.» در سوره نحل مى‌فرمايد «و فرستاديم به سوى تو قرآن را، تا واضح كنى براى مردم آنچه را فرستاده شد براى ايشان.» در سوره انبياء مى‌فرمايد: «و نفرستاديم پيش از تو پيامبرى مگر اينكه به او وحى كرديم كه نيست خدايى مگر من، پس بپرستيد مرا.»[٢] در سوره احزاب مى‌فرمايد: «اى پيامبر برگزيده! بترس از خدا و اطاعت مكن كافران و منافقان را، به درستى كه خدا باشد داناى درست كردار، و پيروى كن آنچه وحى كرده شده به سوى تو از پروردگارت، همانا كه خداوند به آنچه مى‌كنيد آگاه است و توكل كن بر خدا و بس است خدا كار سازى را.» و در همين سوره فرموده است: «محمد ٦ نيست پدر هيچ يك از مردان شما، و ليكن فرستاده خدا و خاتم پيامبران است.» و در همين سوره مى‌فرمايد: «اى پيامبر برگزيده! به درستى كه ما ترا فرستاديم گواه راست و مژده دهنده و بيم‌كننده» «و فرا خواننده مردم به سوى خدا به فرمان او و چراغى روشن.» و «همانا كه خداوند و فرشتگانش درود مى‌فرستند بر پيامبر. اى كسانى كه گرويده‌ايد درود فرستيد بر پيامبر و تسليم كنيد تسليم كردنى را.» در سوره سبا مى‌فرمايد: «و نفرستاديم ترا مگر مژده دهنده و بيم‌كننده براى‌

[١]. در متن به اشتباه سوره يونس نوشته شده است. م.

[٢]. گويا آيه مباركه يك صد و هشتم سوره انبياء كه مى‌فرمايد:« و نفرستاديم ترا مگر رحمتى براى جهانيان» را فراموش كرده است كه بياورد. م.