به مقام محمود (شفاعت) برانگيزاند.»[١] پيامبر ٦ خود فرموده‌اند: منظور از اين مقام، مقامى است كه در آن براى امت خويش شفاعت خواهم كرد.[٢] امام رضا ٧ فرموده است كه پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر كس به حوض من ايمان نياورد، خدايش كنار حوض من نرساند و هر كس به شفاعت من ايمان نياورد، خدايش شفاعت مرا به او نرساند. همانا شفاعت من براى كسانى از امت من است كه مرتكب گناهان كبيره شده‌اند و بر نيكوكاران كه راهى و اعتراضى نيست.[٣] و به امام رضا ٧ گفته شد: اى پسر رسول خدا! معنى اين آيه (آيه ٢٨ سوره بيست و يكم) كه مى‌فرمايد: «شفاعت نمى‌كنند مگر براى كسى كه خدا از او راضى است» چيست؟ فرمود: يعنى براى كسى كه خداوند از دين و آيين او خشنود است.[٤] و پيامبر فرموده‌اند: شفاعت من براى آن دسته از امت من است كه مرتكب گناهان كبيره شده‌اند، غير از شرك به خدا و ستم.[٥] امام صادق فرموده است: و هر كس سه چيز را منكر شود از شيعيان ما نيست، معراج و پرسش در گور و شفاعت.[٦] ابن عباس مى‌گويد: چون سوره كوثر نازل شد، پيامبر ٦ به منبر رفتند و بر مردم آن را خواندند و چون فرود آمدند، مردم به ايشان گفتند: اى رسول خدا! اين چيزى كه خداوند به شما ارزانى فرموده است، چيست؟ فرمودند: جويى است در بهشت كه از شير سپيدتر و از قدح پايدارتر است (از تير راست‌تر و انباشته‌تر است).

بر دو كرانه آن خيمه‌هايى از مرواريد و ياقوت برپاست. پرندگانى سبز رنگ بر آن وارد مى‌شوند كه گردنهاى كشيده‌يى همچون گردن شتران تنومند دارند. گفتند: اى رسول خدا! آن پرندگان چه نيكبختند. فرمودند: آيا به شما از نيكبخت‌تر از آنان خبر

[١]. براى اطلاع بيشتر به تفسير برهان، ج ٢، ص ٤٣٨، مراجعه فرماييد. م.

[٢]. به تفسير مجمع البيان طبرسى، ج ٥ و ٦، ص ٤٣٥، چاپ بيروت، ١٣٧٩ ق. مراجعه فرماييد. م.

[٣]. به نقل از عيون اخبار الرضا، ص ٧٨، و امالى صدوق، ص ٥، در بحار الانوار، ج ٨، ص ٣٤، چاپ جديد، آمده است. م.

[٤]. به نقل از عيون اخبار الرضا، ص ٧٨، و امالى صدوق، ص ٥، در بحار الانوار، ج ٨، ص ٣٤، چاپ جديد، آمده است. م.

[٥]. خصال، صدوق، ج ٢، ص ٩. م.

[٦]. به نقل از امالى صدوق، ص ١٧٧، در بحار الانوار، ج ٨، ص ٣٧، چاپ جديد، آمده است. م.