ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧٧٧ - مجلس نود و سوم، در قيامت و صراط و نصب موازين

فرزدق را به سوى آتش بكشند، همانا آدمى‌زادگانى كه با چشمان كبود و غل به گردن به سوى دوزخ برده شوند، سخت زيان كارند.»[١] و سروده شده است:

«هر گاه براى يك بار سرپرستى كارهاى قومى را عهده‌دار شوى، بدان كه از تو در باره ايشان پرسيده مى‌شود، و هر گاه جنازه‌يى را به گورستان مى‌برى، بدان كه سرانجام تو را هم پس از او همان جا مى‌برند. اى كسى كه گورى به ظاهر آراسته دارى، شايد كه زير آن در غل و زنجير كشيده باشى.»

مجلس نود و سوم در قيامت و صراط و نصب موازين‌

خداوند متعال در آيه ٢٨١ سوره دوم (بقره) چنين فرموده است: «بترسيد از آن روزى كه در آن به سوى خدا بازمى‌گرديد».

و در آيه ٤٨ همان سوره فرموده است: «و بترسيد روزى را كه هيچ جزا داده نشود شخصى به جاى شخص ديگرى چيزى را، و هيچ شفاعتى پذيرفته نشود و فدايى، عوض شخص گرفته نخواهد شد و آنان در آن روز يارى داده نخواهند شد.» و در آيه ٢٥٤ همان سوره فرموده است: «پيش از آنكه روزى فرا رسد كه نه خريدى در آن است و نه دوستى و نه شفاعتى.» و در آيه ١٠٥ سوره سوم (آل عمران) فرموده است: «روزى كه برخى از چهره‌ها سياه و برخى سپيد مى‌شود.» و در همان سوره ضمن بيان مقام عيسى ٧ در آيه ٥٥ فرموده است: «تو را پاك و منزه از آنانى كه كافرند قرار مى‌دهم و كسانى را كه از تو پيروى كنند، برتر از آنان كه كافرند تا روز قيامت قرار مى‌دهم و سپس بازگشت شما پيش من است و ميان شما در آنچه اختلاف داريد، حكم خواهم كرد.» در آيه ٩٠ همان سوره فرموده است: «همانا كسانى كه كافر شدند و در حال كفر مردند، اگر براى آزادى خود از عذاب خدا برابر همه زمين طلا به فديه آورند، هرگز از هيچ يك از ايشان پذيرفته نمى‌شود.» و در آيه ٤٢ سوره چهارم (نساء) در بيان شدت پشيمانى ايشان چنين فرموده‌

[١]. احياء علوم الدين، غزالى، ص ٢٩٠٤، چاپ دار الشعب مصر، و محجة البيضاء، فيض كاشانى، ج ٨، ص ٢٨٥. م.