را تشييع و دفن كردند و برگشتند و شب فرا رسيد، من رفتم، گورش را شكافتم، جسد را بيرون آوردم و تمام كفن او را بيرون كشيدم و او را بر لبه گورش برهنه انداختم و خواستم برگردم، شيطان به سراغ من آمد و او را در نظرم آراست و وسوسه كرد كه مگر سپيدى شكم و سرين او را نمى‌بينى تا آنجا كه برگشتم و خويشتن دارى نتوانستم و با او نزديكى كردم و جسد را به همان حال رها كردم. ناگاه از پشت سر خويش صدايى شنيدم كه مى‌گفت: اى جوان! واى بر تو از حاكم روز قيامت و آن روزى كه خداوند من و تو را در پيشگاه خويش بر پا مى‌دارد، و تو ميان گروه مردگان مرا اين چنين از گور بيرون كشيدى و برهنه و جنب رها كردى كه به هنگام بررسى حساب اين چنين باشم. اى واى بر تو و جوانى تو از آتش دوزخ! و من خود نمى‌پندارم كه هيچ گاه بوى دلاويز بهشت را درك كنم و اكنون تو اى رسول خدا! وضع مرا چگونه مى‌بينى؟ پيامبر فرمودند: اى تبهكار! از من دور شو كه بيم آن دارم كه من هم به آتش تو بسوزم و تو بسيار نزديك به آتش دوزخى، و همواره اين سخن را بر زبان مى‌آوردند و اشاره مى‌كردند كه او را دور كنند. آن جوان به مدينه رفت و اندك زاد و توشه‌يى برداشت و به يكى از كوهها پناه برد و جامه پشمينه پوشيد و به عبادت پرداخت و هر دو دست خويش را به گردن خود بست و فرياد برداشت كه:

پروردگارا! من بنده تو، بهلول هستم كه در پيشگاهت خود را به زنجير كشيده‌ام.

پروردگارا! تو خود مرا و گناهى را كه از من سرزده است مى‌شناسى. خدايا! هم اكنون از پشيمانانم و براى توبه پيش پيامبرت رفتم. مرا از پيش خود راند و بر وحشت و ترسم افزود. اكنون به نام و جلال و عظمت پادشاهى تو، از تو مسألت مى‌كنم كه نوميدم نگردانى و دعاى مرا بپذيرى و از رحمت خويش مأيوسم نفرمايى. چهل روز همواره همين سخن را مى‌گفت و مى‌گريست و جانوران وحشى هم از رحمت بر او مى‌گريستند و چون چهل شبانروز گذشت، دستهاى خود را به آسمان بلند كرد و عرضه داشت:

پروردگارا! در اين نياز و خواسته من چه كردى؟ اگر دعاى مرا پذيرفته و گناهم را آمرزيده‌اى، به پيامبرت وحى فرماى و اگر نپذيرفته‌اى و مرا عقوبت خواهى فرمود، هم اكنون آتشى فرست كه در اين دنيا مرا با آن، يا عقوبت ديگرى هلاك و نابود فرمايى و از رسوايى روز رستاخيز رهايم ساز! در اين هنگام، خداوند بر پيامبر ٦ آيه ١٣٠ سوره آل عمران را نازل فرمود كه در آن مى‌فرمايد: «و آنانى كه چون كار ناشايسته و بر خود ستم كردند، خدا را ياد، و از گناه خويش‌