امام صادق فرموده است: سه گروه به بهشت وارد نخواهند شد، آن كس كه خون كسى را بريزد و باده‌گسار و سخن چين.[١] امام باقر ٧ فرموده است: رسول خدا ٦ در باره باده، ده تن را لعنت و نفرين فرموده است: كسى كه درخت آن را به آن نيت كاشته است، نگهبان آن را، فشار دهنده آن را، نوشنده آن را، ساقى آن را، كسى كه آن را براى كسى مى‌برد، آن كس كه براى او برده مى‌شود، خريدار و فروشنده آن را و كسى را كه بهاى آن را مى‌گيرد.[٢] امام باقر ٧ فرموده است: هر كس باده نوشى كند، چهل روز نمازش پذيرفته نيست و اگر در آن چهل روز نمازش را ترك كند، به سبب ترك نماز، عذاب او دو برابر مى‌شود.[٣] در خبر ديگرى آمده است كه نماز شخص باده‌گسار، ميان آسمان و زمين متوقف مى‌ماند و چون توبه كند به او برگردانده مى‌شود.[٤] پيامبر ٦ فرموده‌اند: نخستين چيزهايى كه خداوندم مرا از آنها منع فرمود، پرستش بتها و باده‌گسارى و دشنام دادن بود. همانا پروردگار من، مرا رحمت براى جهانيان مبعوث فرموده است و اينكه ابزارهاى موسيقى و مزامير و ديگر امور جاهلى و بتها و چوبه‌هاى قرعه و ديگر بدعتها را از ميان ببرم و پروردگار من جل جلاله سوگند خورده است كه هيچ بنده‌يى از بندگان من در دنيا باده‌گسارى نخواهد كرد، مگر آنكه در آخرت، نخست به همان اندازه كه باده نوشى كرده است از حميم دوزخ به او خواهد آشامانيد، چه پس از آن آمرزيده شود و چه معذب باشد.[٥] و پيامبر ٦ فرموده‌اند: با كسى كه باده نوشى مى‌كند، همنشينى مكنيد و به او زن مدهيد و از او زن مخواهيد و اگر بيمار شد، به عيادتش مرويد و اگر مرد، جنازه‌اش را تشييع مكنيد كه باده‌گسار، روز قيامت در حالى مبعوث مى‌شود كه چهره‌اش سياه و چشمانش كبود و آرواره و چانه‌اش كج است و آب دهانش فرو مى‌ريزد و زبانش از پشت سرش بيرون آمده است.

[١]. عقاب الاعمال، صدوق، ص ٢٦٢. م.

[٢]. با اندك تفاوت لفظى، در دعائم الاسلام، ج ١، ص ١٣١، آمده است. م.

[٣]. عقاب الاعمال، صدوق، ص ٢٩٠. م.

[٤]. عقاب الاعمال، صدوق، ص ٢٩٠. م.

[٥]. به نقل از فروع كافى در وسايل الشيعه شيخ حر عاملى، ج ١٧، ص ٢٤٥، آمده است. م.