ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٧١٨ - مجلس هفتاد و نهم، در فضيلت فقر

«و آنان كه چون انفاق كنند نه اسراف مى‌ورزند و نه امساك مى‌كنند و ميان آن در حد اعتدال باشند.»[١] پيامبر ٦ فرموده‌اند: از كلاغ سه خصلت را بياموزيد، جفت‌گيرى پوشيده و پرهيز و سحرگاه در طلب روزى بيرون شدن.[٢] و همان حضرت فرموده‌اند: هر كس صبح كند در حال سلامت جسم و امنيت خاطر و داشتن روزى روزانه، گويى همه دنيا براى او آماده است. اى پسر جشعم! براى تو از دنيا همان مقدار كه گرسنگى تو را جلوگيرى كند و جامه‌يى كه برهنگى تو را بپوشاند و حجره‌يى كه بر سرت سايه افكند، كافى است و اگر چهار پايى هم براى سوارى داشته باشى چه بهتر و گر نه نان و نمكى كافى است و در مورد چيزهاى ديگر بر تو حساب و عذاب است.[٣] همان حضرت فرموده‌اند: قناعت، گنجى است كه فنا نمى‌پذيرد. و فرموده‌اند:

بى‌نيازى در فراوانى آبرو نيست، همانا بى‌نيازى، بى‌نيازى نفس است.[٤] ذو القرنين گفته است: هر كس قناعت كند، از مردم روزگارش آسوده است و بر اقران خويش بيشى دارد.

مسيح ٧ فرموده است: آز را از دل خود بيرون كن تا بند از پايت بگسلد.

و پيامبر ٦ فرموده‌اند: هيچ توانگر و فقيرى نيست مگر آنكه روز قيامت آرزو مى‌كند كه اى كاش در دنيا فقط به اندازه روزى و كفاف مى‌داشت.[٥] عيص بن قاسم‌[٦] مى‌گويد، به امام صادق ٧ گفتم: از قول پدرت روايتى نقل مى‌شود كه پيامبر ٦ هيچ گاه از نان گندم سير نشده‌اند. آيا صحيح است؟ فرمود:

پيامبر ٦ هرگز نان گندم نخوردند و از نان جو هيچ گاه سير نشدند.[٧]

[١]. در خصال صدوق، ص ٢٧٧، ج ٢، و ص ٩٣، ج ١، چاپ آقاى كمره‌يى آمده است. م.

[٢]. عيون اخبار الرضا، ص ٢٥٧، ج ١. م.

[٣]. در امالى طوسى، ص ٤٢، ج ٢، و امالى صدوق، مجلس ٦١، آمده است. م.

[٤]. به نقل از صحيح بخارى، ص ١٨٨، ج ٨، در محجة البيضاء، ص ٣٣٩، ج ٧، آمده است. م.

[٥]. به نقل از تمحيص، در بحار الانوار، ص ٦٦، ج ٧٢، آمده است. م.

[٦]. براى اطلاع بيشتر از اين راوى به رجال نجاشى، ص ٢١٤، مراجعه فرماييد. م.

[٧]. در امالى صدوق، ص ٩٢، و بحار الانوار، ص ٢١٩، ج ١٦، آمده است. م.