شما شايسته دنيا نيستيد و دنيا شايسته شما نيست. نه شما براى آن باقى مى‌مانيد و نه آن براى شما باقى مى‌ماند. دنيا، مكار درد انگيز است. فريفته كسى است كه به آن فريفته شده باشد و گول خورده كسى است كه به آن اطمينان كند و تباه‌شونده كسى است كه آن را اراده كند و دوست بدارد. بنا بر اين به سوى خداوند كه پديد آورنده شماست توبه كنيد و خداى خود را پرهيز كنيد و بترسيد از روزى كه نه پدرى مى‌تواند از فرزند خويش چيزى را برطرف كند و نه فرزندى از پدر خويش.

پدرانتان، مادرانتان، برادران و خواهران و فرزندان شما كجايند؟ فرا خوانده شدند و پاسخ گفتند و در دل خاك آرميدند و همسايه مردگان و در شمار نابودشدگان شدند و از دنيا بيرون رفتند و از دوستان جدا شدند و به آنچه كه پيش فرستاده‌اند، نيازمند شدند و از آنچه كه در دنيا باقى گذاردند، بى‌نياز گرديدند. چه مقدار به شما پند و بيم داده مى‌شود و همچنان سرگرم و غافليد؟ مثل شما در اين جهان، مثل چهار پايان است كه همت‌شان فقط شكمهايشان و بهره‌ورى جنسى است. آيا از آن كس كه شما را آفريده است آزرم نمى‌كنيد و حال آنكه او به كسانى كه از او سركشى كنند، وعده آتش داده است و شما از آنان نيستيد كه از عهده آتش برآييد و خداوند به كسانى كه از او فرمان برند، وعده بهشت داده است و همسايگى با او در فردوس برين. در اين باره كوشش كنيد و اهل رسيدن به آن باشيد. از خويشتن انصاف دهيد و بر ناتوانان و نيازمندان خود رحمت آوريد و به سوى خدا توبه كنيد، توبه نصوح و راست. و بندگانى پسنديده‌خوى باشيد و از پادشاهان سركش و فرماندهان فراعنه مباشيد كه نسبت به خدايى كه آنان را با مرگ مغلوب مى‌سازد، سركشى مى‌كنند، پروردگارى كه در هم شكننده همه سركشان و خداى آسمانها و زمين و همه پيشينيان و آيندگان است و پادشاه روز رستاخيز و سخت عذاب‌كننده است و عذاب او بسيار دردناك است. هيچ ستمگرى از او راه گريز ندارد و هيچ چيز از دست قدرتش بيرون نيست و هيچ چيز بر او پوشيده و از علم او نهان نيست. شمار همه چيز در دانش او آشكار است و هر گنهكار يا فرمانبردار را در بهشت و دوزخ درمى‌آورد. اى آدمى ناتوان! به كجا مى‌خواهى بگريزى از آن كس كه در دل شب تار و روز روشن در جستجوى تو است و در همه حالات تو، تو را در نظر دارد؟ آن كس كه بايد پند دهد، پند خويش ابلاغ كرد و آن كس كه پند بپذيرد، رستگار است.