و گشادگى هستند، در مجلسى پسنديده در پيشگاه پروردگارى توانا.» و در آيه چهل و يكم سوره هفتاد و هفت (مرسلات) فرموده است «همانا پرهيزگاران در سايه‌ها و سرچشمه‌هايند و ميوه‌هايى كه اشتها كنند. بخوريد و بياشاميد گوارا، به سبب آنچه عمل مى‌كرديد. همانا ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم.» امام باقر ٧ گفته است كه خداى عز و جل چنين مى‌فرمايد «سوگند به جلال و جمال و علاء و بهاء و بلندى مرتبه‌ام هيچ بنده‌يى خواسته مرا بر خواسته خود نمى‌گزيند مگر اينكه او را بى‌نياز قرار مى‌دهم و همتش را متوجه آخرتش مى‌گردانم و دشوارى او را كفايت مى‌كنم و آسمانها و زمين روزى او را ضمانت مى‌كند و براى او سود بخش‌تر از بازرگانى هر بازرگان خواهم بود.[١]» روايت شده است كه مردى به پيامبر ٦ گفت: چيزى به من بياموزيد كه چون به آن عمل كنم، خداوند در آسمان و مردم در زمين مرا دوست بدارند. فرمودند: به آنچه در پيشگاه خداوند است رغبت كن تا خدايت دوست بدارد و از آنچه در دست مردم است، پارسايى كن تا مردم دوستت بدارند.[٢] امام سجاد فرموده است، زهد را ده درجه است، بالاترين درجه زهد، فروترين درجه ورع است و بالاترين درجه ورع، فروترين درجه يقين است و فراترين درجه يقين، فروترين درجه رضا است و همانا كه زهد در آيه‌اى از آيات كتاب خداى عز و جل بيان شده و فرموده است «تا غمگين نشويد بر آنچه فوت شد از شما و شاد نشويد به آنچه داد شما را.» (آيه ٢٤ از سوره ٥٧)[٣] امير المؤمنين على ٧ فرموده است، همانا براى پرهيزكاران نشانه‌هايى است كه به آنها شناخته مى‌شوند، راست گفتارى و پرداخت امانت و وفا كردن به عهد و كمى فخر كردن و كمى بخل و رعايت پيوند خويشاوندى و مهربانى بر ناتوانان و كمى معاشرت با زنان (بهره‌گيرى جنسى) و بخشش به نيكى و خوش خويى و بردبارى بسيار و پيروى كردن از دانشى كه آدمى را به خداوند متعال نزديك مى‌سازد. براى ايشان سرانجام پسنديده و طوبى است و طوبى درختى است در بهشت كه ريشه و

[١]. در الجواهر السنية، شيخ حر عاملى، ص ٣٢٢، با دو سلسله سند آمده است. م.

[٢]. نظير اين حديث در احياء علوم الدين غزالى، ص ٢٤٤، آمده است. م.

[٣]. در تحف العقول ابن شعبه حرانى، ص ٢٠١ و به نقل از محاسن برقى در مشكاة الانوار طبرسى، ص ١١٣ آمده است. م.