ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٦٦٧ - مجلس هفتاد و دوم، در فضيلت صبر

كند و بر دشنام شنيدن از آنان شكيبا باشد چيست؟ فرمود: او را در ترسهاى روز قيامت به تن خويش يارى مى‌دهم.[١] امير المؤمنين على ٧ فرموده است، صبر شجاعت و عجز آفت است. صبر دو نوع است: صبر بر آنچه خوش نيست و صبر از آنچه خوش مى‌دارد، و صبر براى ايمان، همچون سر براى پيكر است و در پيكرى كه سر نباشد، خيرى نيست.[٢] همان حضرت فرموده‌اند: پنج چيز است كه اگر در آن وارد شويد، بر مثل آن توانا نيستيد، هيچ بنده‌يى از چيزى جز گناه خود نترسد و از هيچ كس جز خداى خود اميد نداشته باشد. و شخص نادان از اينكه شرم نكند كه چون از چيزى كه نمى‌داند پرسيده شود، آن را بياموزد. و صبر براى ايمان چون سر براى پيكر است. و كسى را كه صبر نباشد، براى او ايمان نيست.

پيامبر فرموده‌اند: خداوند گاهى براى بنده، بهتر و برتر درجه بهشت را مقرر مى‌فرمايد ولى عمل او به آن درجه نمى‌رسد و چندان در بلا و سختى مى‌افتد تا به آن درجه برسد.

و فرموده‌اند: چون گرفتار مصيبتى شديد، مصيبت مرا بياد آوريد كه بزرگترين مصيبت است.

و فرموده‌اند: بزرگترين پاداشها در مقابل بزرگترين بلاهاست و خداوند چون قومى را دوست بدارد آنان را گرفتار مى‌سازد. هر كس خشنود باشد، خشنودى خدا براى اوست و هر كس خشمگين شود، خشم خدا براى اوست.

و نيز فرموده‌اند: چون گناهان بنده زياد شود و عملش چندان نباشد كه آن را بپوشاند، خداوند او را گرفتار اندوه مى‌فرمايد تا گناهش را از ميان ببرد.

گويد، شبى چراغ پيامبر ٦ خاموش شد. استرجاع فرمود. (إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌) گفتند: اى رسول خدا! آيا خاموش شدن چراغ، مصيبت است كه چنين فرموديد؟ فرمودند: آرى، هر چيز كه مؤمن را آزار دهد، براى او مصيبت محسوب مى‌شود و برايش پاداش آن منظور مى‌شود.

گفته شده است، چون پسر اشعث بن قيس مرد، امير المؤمنين على ٧ او را

[١]. به نقل از حضرت باقر در الجواهر السنية، ص ٥٦، آمده است. م.

[٢]. بخشى از اين گفتار در نهج البلاغه، ص ١١٠٢، چاپ آقاى فيض الاسلام، آمده است. م.