ترجمه روضة الواعظين فتال نيشابوري - مهدوي دامغاني، محمود - الصفحة ٦٢٧ - مجلس شصت و چهارم، در فضيلت ماه رجب

(سعادت را) زنده كند.

شاعر چنين سروده است «به روزگار دست و پاى مى‌يازم و روزگار آنچه را كه يك روز اصلاح مى‌كند، تباه خواهد ساخت. امروز آن را اصلاح و فردا تباهش مى‌كند.» ديگرى چنين سروده است «چندان زيستم و عمر كردم كه بستگانم از درنگ كردن من پيش ايشان افسرده شدند و عمرى طولانى دارم. آرى آن كس كه دويست و چهارده سال عمر كند، بايد از درنگ و مقام خود و فرا رسيدن صبح و پس از آن فرا رسيدن شب افسرده باشد.»

مجلس شصت و چهارم در فضيلت ماه رجب‌

خداوند متعال در آيه ٢١٥ سوره دوم (بقره) مى‌فرمايد «در باره ماه حرام و كارزار كردن در آن از تو مى‌پرسند. بگو كارزار كردن در آن بزرگ (گناه بزرگ) است.» بدان كه خداوند متعال در كتاب خويش چهار چيز را حرام (محترم و قابل احترام) نام نهاده است: نخست مسجد مكه و در آيه ١٤٦ سوره بقره مى‌فرمايد «و از جايى كه بيرون رفتى پس بگردان رويت را سوى مسجد الحرام.»، دوم كعبه است كه خداوند در آيه ٩٨ سوره پنجم (مائده) مى‌فرمايد «خداوند كعبه را محترم قرار داد براى قوام مردم.»، سوم شهر مكه كه در آيه ٩٤ سوره بيست و هفتم (نمل) مى‌فرمايد «جز اين نيست كه به من فرمان داده شده است كه بپرستم پروردگار اين شهر را كه حرام (محترم) گردانيد آن را.» چهارم ماه‌هاى حرام است كه در سوره توبه فرموده است، از ماهها، چهار ماه حرام است و نيز در آيه يك صد و نود و يك سوره دوم (بقره) فرموده است «ماه حرام» و در آيه سوم سوره پنجم (مائده) فرموده است «نشانه‌هاى خداوند و ماههاى حرام را حلال نداريد. (حرمتش را مشكنيد)» وانگهى خداوند متعال ماه رجب را به حرمت و احترام تخصيص داده و در آيه ١١٥ سوره بقره فرموده است «از تو مى‌پرسند از ماه حرام و كارزار كردن در آن.»[١]

[١]. محمد بن عمر واقدى در مغازى در جنگ نخله كه در ماه رجب بوده است، شأن نزول آيه را در آن باره دانسته است. رك. به: ترجمه مغازى، ص ١٣، ج ١، مركز نشر دانشگاهى، تهران، به قلم اين بنده. م.