پيامبر ٦ فرموده‌اند: خداوند در عقوبت گناهان براى گنهكاران در دنيا در هيچ مورد چنان شتابى ندارد كه در مورد ستم و بريدن پيوند خويشاوندى، و اين همراه با عقوبتى است كه براى آخرت او اندوخته مى‌شود.

و همان حضرت فرموده‌اند: هر كس دوست مى‌دارد كه خداوند در روزى او گشايش دهد و مرگش را به تأخير اندازد، حتما رعايت پيوند خويشاوندى كند.[١] و نيز فرموده‌اند: هر كس براى من يك چيز را عهده‌دار شود، من براى او چهار چيز را ضمانت مى‌كنم، او رعايت پيوند خويشاوندى كند، تا خاندانش او را دوست بدارند و روزى‌اش فراخ شود و بر عمرش افزوده گردد و خدايش او را به بهشتى كه وعده فرموده است، درآورد.[٢] و فرموده است، آيا مى‌دانيد حق همسايه چيست؟ شما از حق همسايه جز اندكى را نمى‌دانيد، همانا كسى كه همسايه‌اش از آزارش در امان نباشد به خدا و روز رستاخيز ايمان نياورده است. چون همسايه وام بخواهد، بايد به او وام داد و چون خيرى به او رسد، بايد شادباش بگويدش و چون اندوه و مصيبتى به او رسد، بايد او را تسليت دهد و نبايد ساختمان خانه خود را از خانه همسايه چندان بلندتر بسازد كه مانع از وزش نسيم گردد، مگر به اجازه او و چون ميوه نوبر بخرد، بايد براى همسايه بفرستد و اگر به او هديه نمى‌كند بايد آن ميوه را پوشيده به خانه خود برد و نبايد اجازه دهد كودكانش آن ميوه را آشكارا مصرف كنند كه اشتهاى كودكان همسايه تحريك، و ناراحت شوند و سپس رسول خدا فرمودند: همسايگان سه نوعند: برخى از آنان سه حق دارند، حق اسلام و حق همسايگى و حق نزديك بودن. برخى از آنان دو حق دارند، حق اسلام و حق همسايگى. (در مورد همسايگان دورتر) و برخى يك حق دارند و آن همسايه كافر است كه فقط حق همسايگى براى او محفوظ است.[٣] و فرموده است، آن كس كه سير باشد و همسايه‌اش كنار او گرسنه بماند از مؤمنان نيست.[٤]

[١]. به نقل از خصال، ص ١٨، ج ١، در بحار الانوار، ص ٨٩، ج ٧٤، آمده است. م.

[٢]. با اندك تفاوت و به صورت صحيح‌ترى كه به جاى« خاندانش»، خداوندش مى‌باشد، در عيون اخبار الرضا، ص ٣٧، ج ٢، آمده است. م.

[٣]. در مشكاة الانوار طبرسى، ص ٢١٣ هم از همين كتاب آمده است. م.

[٤]. نظير اين در امالى شيخ طوسى، ص ١٣٤، ج ٢، آمده است. م.