سروران آن جهان پرهيزگارانند.[١] امام صادق ٧ فرموده است، شگفت مى‌كنم از كسى كه دنيا به او روى آورد و بخل بورزد و از كسى كه دنيا به او پشت كرده باشد و بخل بورزد. زيرا انفاق با اقبال دنيا زيانى نمى‌رساند و امساك با ادبار دنيا نفعى براى او ندارد.[٢] و فرموده است، خداوند متعال، آيين اسلام را براى شما برگزيده است. با سخا و خوش خلقى نسبت به آن اداى وظيفه كنيد.

امير المؤمنين على ٧ فرموده است، زفتى و تنگ چشمى و ننگ و ترس، كاستى است. بخشنده باش ولى مسرف مباش. ميانه‌رو باش و سختگير مباش. از بخشيدن اندك آزرم مكن، زيرا محروم كردن از آن كمتر است. و فرموده است، شگفت مى‌كنم از بخيل كه نسبت به فقر كه از آن گريزان است، شتاب مى‌كند و توانگرى‌يى را كه جستجو مى‌كند، از دست مى‌دهد. در دنيا چون مستمندان زندگى مى‌كند و در آخرت چون توانگران با او محاسبه مى‌شود. بخل، گرد آورنده همه بدى‌هاست و لگامى است كه با آن به سوى هر بدى كشيده مى‌شود.[٣] روايت شده است كه امير المؤمنين ٧ دو اسير را به حضور پيامبر ٦ آورد.

دستور فرمودند اعدام شوند. گردن يكى از ايشان زده شد و چون خواستند گردن دومى را بزنند، جبريل ٧ فرود آمد و گفت: اى محمد! خدايت سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد او را مكش كه ميان قوم خود خوش خلق و سخاوتمند است. مرد يهودى همچنان كه منتظر اعدام شدن نشسته بود، از پيامبر پرسيد، اين فرستاده خداى تو است كه براى تو خبر مى‌آورد؟ فرمود: آرى، گفت: سوگند به خدا كه هرگز درهمى اندوخته نكردم و به برادران خود دادم و هرگز از جنگ روى گردان نشدم و چهره ترش نكردم. اكنون هم گواهى مى‌دهم كه خدايى جز پروردگار يگانه نيست و تو كه محمدى، رسول خدايى، پيامبر فرمودند: اين از كسانى است كه حسن خلق و سخاوتش او را به بهشت كشاند.[٤]

[١]. در مشكاة الانوار طبرسى، صفحات ٢٣١ و ٢٣٢ هم، به نقل از همين كتاب روضة الواعظين آمده است. م.

[٢]. در مشكاة الانوار طبرسى، صفحات ٢٣١ و ٢٣٢ هم، به نقل از همين كتاب روضة الواعظين آمده است. م.

[٣]. اين كلمات قصار، ذيل شماره‌هاى ٣، ٣٤، ٦٤، ١٢١ و ٤٧٠ نهج البلاغه، چاپ آقاى فيض الاسلام، آمده است. م.

[٤]. در مشكاة الانوار طبرسى، ص ٢٣٢ هم آمده است. م.