خبر را به اصحاب گزيده و رو سپيد خود بگو. جميل مى‌گويد، گفتم: قربانت گردم ياران گزينه من چه كسانند؟ فرمود: كسانى كه نسبت به برادران دينى خود در سختى و راحتى نكوكارند. جميل سپس خود در اين مورد توضيح داده و گفته است: اين كار براى توانگران آسان است و خداوند آنانى را كه نيازمندند و در عين حال، ديگران را بر خود برمى‌گزينند، ستوده و فرموده است، هر كس بخل نفس خويش را نگهدارى كند، رستگار است.

امام باقر ٧ فرموده است، با چهار كس نزديك مشو و برادرى مكن، احمق و بخيل و جبان و دروغگو. كه احمق هر چند مى‌خواهد به تو سود رساند، ولى زيان مى‌زند. بخيل از تو مى‌گيرد و چيزى به تو نمى‌دهد. جبان از تو و از پدر و مادر خود مى‌گريزد. دروغگو هم بر فرض كه گاهى راست بگويد، او را نمى‌توان تصديق كرد.[١] همان حضرت فرموده است، چند اسير را به حضور پيامبر آوردند، دستور فرمودند همه آنان جز يك تن را اعدام كنند. آن مرد گفت: اى رسول خدا! چگونه مرا از ميان ايشان آزاد فرموديد؟ فرمودند: جبريل از سوى خداوند به من خبر داد كه در تو پنج خصلت است كه خدا و رسول خدا آن را دوست دارند، غيرت نسبت به همسر و سخا و خوش خلقى و شجاعت و راست گفتارى. آن مرد چون اين سخن را شنيد، مسلمان و داراى اسلام پسنديده شد و در جنگى همراه پيامبر ٦ چنان جنگ و پايدارى كرد كه شهيد شد.[٢] پيامبر ٦ فرموده‌اند: سخاوتمندتر مردم كسى است كه زكات مالش را بپردازد و پر ارزش‌ترين مردم در اين جهان، آن كس است كه براى اين جهان ارزشى قائل نباشد. (دنيا در نظرش مهم و ارزشمند نباشد.) و از همه مردم كم آسايش‌تر، بخيل است و بخيل‌تر مردم آن كس است كه از پرداخت آنچه خدا بر او واجب فرموده است، بخل بورزد.[٣] امير المؤمنين على ٧ فرموده است، سروران اين جهان، سخاوتمندان و

[١]. در خصال، صفحات ٢٢٦ و ٢٥٥، جلد اول، چاپ ١٣٥٤ شمسى، تهران، آمده است. م.

[٢]. در خصال، صفحات ٢٢٦ و ٢٥٥، جلد اول، چاپ ١٣٥٤ شمسى، تهران، آمده است. م.

[٣]. در مشكاة الانوار طبرسى، صفحات ٢٣١ و ٢٣٢ هم، به نقل از همين كتاب روضة الواعظين آمده است. م.