همان حضرت در تفسير بخشى از آيه هشتاد و سوم سوره بقره كه مى‌فرمايد «و براى مردم سخن نيكو بگوييد.» فرموده است، براى مردم بهترين چيزى را بگوييد كه دوست داريد براى شما گفته شود كه خداوند متعال لعنت‌كننده دشنام دهنده و طعنه زننده بر مؤمنان را دوست نمى‌دارد و نيز كسى را كه فحش و دشنام مى‌دهد و با اصرار از مردم چيزى مى‌خواهد. و خداوند شخص با آزرم بردبار عفيف و آن را كه تظاهر به عفت هم مى‌كند، دوست مى‌دارد.[١] و همان حضرت فرموده است، كارهاى نيك و پسنديده از در افتادن به بدبختى‌ها جلوگيرى مى‌كند و هر كار پسنديده صدقه است. نيكوكاران در اين جهان، نيكوكاران آن جهانند. و بدكاران در اين سرا، بدكاران آن سرايند و نخستين گروه از بهشتيان كه وارد بهشت مى‌شوند، نيكوكارانند و نخستين گروه از دوزخيان كه در آتش مى‌افتند، بدكارانند.[٢] پيامبر ٦ فرموده‌اند: در بهشت غرفه‌هايى است كه از درون، بيرون آن و از بيرون، درون آن آشكار است و ديده مى‌شود، كسانى از امت من در آنها مسكن مى‌گزينند كه سخن نيكو بگويند و به مردم خوراك دهند و سبقت بر سلام دادن بگيرند و در حالى كه در دل شب مردم خفتگانند، ايشان نماز مى‌گزارند. على ٧ گفت: اى رسول خدا! چه كسى از امت شما ياراى اين كارها را دارد؟ فرمودند: اى على! مگر نمى‌دانى كه سخن گفتن نيكو آن است كه هر كس در صبح و شام ده بار بگويد

«سبحان اللَّه و الحمد لله و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر»

و منظور از خوراك دادن به مردم، هزينه خوراكى است كه آدمى بر عيال خود مى‌دهد و مقصود از نمازگزاردن در شب چنين است كه اگر كسى نماز مغرب و عشاء و صبح را با جماعت در مسجد بگزارد، چنان است كه گويى تمام شب را شب‌زنده‌دارى كرده است و غرض از سبقت و نشر سلام، اين است كه از سلام دادن بر هيچ يك از مسلمانان خوددارى نكند.

امام صادق ٧ فرموده است، اى اسحاق! با منافق زبان بازى كن و دوستى‌

[١]. در تفسير برهان، ص ١٢١، ج ١، به نقل از تفسير عياشى و شيخ صدوق آمده است. م.

[٢]. به نقل از امالى صدوق و امالى طوسى در بحار الانوار، ص ٤٠٧، ج ٧٤، آمده است. م.