پيامبر ٦ فرموده‌اند: در خواب كسى از امت خود را ديدم كه از پيش رو و پشت سر و چپ و راست تاريكى او را احاطه كرده است. در اين هنگام حج و عمره او آمدند و او را از تاريكى بيرون كشيدند و وارد روشنايى كردند.[١] مشمعل اسدى‌[٢] مى‌گويد: سالى حج رفتم و سپس براى ديدار امام صادق به مدينه رفتم. پرسيدند: اى مشمعل! از كجا مى‌آيى؟ گفتم: فدايت گردم، به حج مشرف بودم. فرمود: آيا مى‌دانى براى حاجيان چه پاداشى است؟ گفتم: فدايت گردم، تا شما به من نياموزى، نمى‌دانم. فرمود: چون بنده به اين خانه (كعبه) هفت دور طواف كند و دو ركعت نماز طواف بگزارد و سعى ميان صفا و مروه را انجام دهد، خداى براى او شش هزار خطا را از او محو مى‌فرمايد و شش هزار نياز او را كه مربوط به امور دنيايى او باشد برمى‌آورد و براى آخرت او هم همين گونه اندوخته مى‌فرمايد.[٣] امام صادق فرموده است: هر كس به ديدار كسى كه از حج برگشته است برود و با او دست دهد، همچون كسى است كه به حجر الاسود دست كشيده است.[٤] پيامبر ٦ فرموده‌اند: هر گاه كه آهنگ گزاردن حج كنى و بر مركب خود سوار شوى چون مركب تو حركت كند به هر گامى كه برمى‌دارد و مى‌نهد خداى براى تو حسنه‌يى مى‌نويسد و خطايى را نابود مى‌كند و چون لبيك گويى و جامه احرام بپوشى و محرم شوى، در قبال هر لبيك گفتن تو، ده حسنه برايت مى‌نويسد و ده خطاى تو را محو مى‌فرمايد و چون هفت دور بر كعبه طواف كنى، براى تو در پيشگاه خداوند عهدى خواهد بود كه پس از آن خدايت از عذاب تو شرم مى‌فرمايد و چون كنار مقام دو ركعت نماز بگزارى، خداوند در قبال آن براى تو دو هزار ركعت نماز پذيرفته مى‌نويسد و چون هفت بار سعى ميان صفا و مروه را انجام دهى، در پيشگاه خداوند براى تو پاداش چون كسى كه از سرزمين خود پياده به حج آمده باشد، منظور مى‌شود و پاداشى همچون پاداش كسى كه هفتاد برده مؤمن آزاد كند.

[١]. در فضائل الاشهر الثلاثه صدوق، ص ١١٣، چاپ نجف، ١٣٩٦ ق. آمده است. م.

[٢]. شرح حال مختصرى از او و برادرش حكم كه از راويان امام صادق٧ هستند در صفحات ٩٩ و ٢٩٩ رجال نجاشى، چاپ داورى قم، آمده است. م.

[٣]. اين روايت با ذكر سلسله اسناد و اندكى افزونى در آخر آن در امالى صدوق، ص ٤٩٣، با ترجمه آقاى كمره‌يى، چاپ ١٣٥٥ شمسى، آمده است. م.

[٤]. با ذكر سلسله سند در ثواب الاعمال صدوق، ص ٧٤، چاپ آقاى غفارى، ١٣٩١ ق.

آمده است. م.