حريز مى‌گويد: هر كس سه سال پياپى حج بگزارد، پس از آن چه حج بگزارد و چه نگزارد به منزله كسانى خواهد بود كه پيوسته حج مى‌گزارند.[١] امام صادق ٧ فرموده است، هر كس چهار بار حج بگزارد، هرگز فشار قبر به او نمى‌رسد و چون مى‌ميرد، خداوند حج او را به صورت زيباترين آدميان در مى‌آورد كه ميان گور او تا هنگامى كه برانگيخته شود نماز مى‌گزارد و پاداش نمازهاى او براى آن شخص خواهد بود و بدان كه هر ركعت از نماز آن فرشته، برابر هزار ركعت آدميان است. و همان حضرت فرموده‌اند: هر كس ده بار حج بگزارد، خداوند هرگز از او محاسبه‌يى نخواهد فرمود.[٢] پيامبر ٦ فرموده‌اند: خداوند بر امت من وقوف و تضرع و دعا كردن در بهترين جاها در نظر خود را واجب فرموده و در قبال آن بهشت را تكفل كرده است.

ساعتى كه مردم از عرفات بازمى‌گردند، همان ساعتى است كه آدم كلماتى را از خداوند فرا گرفت و خداوند كه بسيار توبه‌پذير و مهربان است، توبه او را پذيرفت. و سپس چنين فرمودند: سوگند به خدايى كه مرا بحق، مژده دهنده و بيم دهنده مبعوث فرموده است، خدا را در آسمان زمين (در نزديك‌ترين آسمانها) درى است كه به آن در رحمت و توبه و نياز و تفضل و احسان و بخشش و كرم و عفو مى‌گويند. هيچ كس در عرفات وقوف نمى‌كند مگر اينكه سزاوار دريافت اين خصال مى‌شود. و خدا را صد هزار فرشته گماشته بر عرفات است كه همراه هر يك از ايشان يك صد و بيست هزار فرشته است و خدا را رحمت ويژه‌يى بر اهل عرفات است كه آن را بر ايشان نازل مى‌فرمايد.

و چون آنان از عرفات بازمى‌گردند، خداوند، فرشتگان را گواه مى‌گيرد به اينكه اهل عرفات را بخشيده است و بهشت را بر آنان واجب فرموده است و سروشى ندا مى‌دهد باز گرديد در حالى كه آمرزيده‌ايد، كه شما مرا خشنود كرديد و من از شما راضى شدم.[٣]

[١]. در خصال صدوق، ص ٧٤، ج ١، و به نقل از آن در بحار الانوار، ص ١٨، ج ٩٩، آمده است. م.

[٢]. اين دو روايت در خصال صدوق، ص ١٤٦، ج ١ و ص ٢١٢، ج ٢، آمده است. م.

[٣]. در امالى صدوق، ص ١٧٧ و به نقل از آن در باب فضل وقوف در عرفات بحار الانوار، ص ٢٤٩، ج ٩٩، چاپ جديد، آمده است. م.