در سوره فرقان مى‌فرمايد: «كسانى كه اميد ندارند ملاقات ما را گفتند: فرشتگان بر ما نازل شوند يا ببينيم پروردگار خود را. به تحقيق تكبر كردند در نفسهايشان و سركشى كردند سركشى بزرگ.» همچنين جايز نيست كه خداوند فاعل كارهاى زشت باشد زيرا خود داناى بر كارهاى ناپسند و بى‌نياز از آن است و كسى كه به زشتى كار ناپسند دانا و از انجام آن بى‌نياز است آن را بر نمى‌گزيند. و چون خداوند حكيم است، حكيم كارهاى ناپسند را انتخاب نمى‌كند.

خداوند متعال در سوره بقره مى‌فرمايد: «گفتند: پاك و منزهى. ما را دانشى نيست جز آنچه خود به ما آموختى. به درستى كه تو خود دانا و محكم كارى.» در سوره نساء هم مى‌فرمايد: «به درستى كه خداوند داناى محكم كار است.» و در سوره انعام مى- فرمايد: «داناى غيب و شهود و او محكم كار آگاه است.» و در همين سوره مى‌فرمايد:

«همانا كه پروردگارت محكم كار داناست.» و در سوره ممتحنه مى‌فرمايد: «پروردگارا مگردان ما را آزمايش براى آنان كه كافر شدند و بيامرز براى ما. پروردگارا به درستى كه تو هستى غالب درست كردار.» و در همين سوره است: «همانا خداوند داناى درست كردار است.» در سوره و التين مى‌فرمايد: «آيا خدا حكم‌كننده‌ترين حكم‌كنندگان نيست؟» و چون اين ثابت شد، جايز نيست كه اراده‌كننده به كارهاى ناستوده باشد، زيرا صفت نقص است و اراده قبيح هم زشت است و جايز نيست كه به خداوند متعال نسبت داده شود. خداى از اين موضوع برتر است، برترى بزرگ.

خداوند متعال در سوره بقره مى‌فرمايد: «خداوند به شما آسانى را اراده فرموده است و براى شما سختى را اراده نكرده است.» و مى‌فرمايد: «همانا خداوند دوست ندارد از حد درگذرندگان را» «و خداى دوست نمى‌دارد تباهى را» و «همانا خداوند بسيار توبه‌كنندگان را دوست مى‌دارد و دوست مى‌دارد پاك‌شوندگان را.»[١] و در سوره آل عمران مى‌فرمايد: «و خداوند براى جهانيان اراده نمى‌كند ستمى را» و در سوره نساء مى‌فرمايد: «مى‌خواهد خداى تا بيان كند براى شما و نشان دهد شما را راههاى آنان را كه پيش از شما بوده‌اند و توبه پذيرد بر شما و خداى دانا و درستكار است و خداى خواهد كه توبه پذيرد بر شما و مى‌خواهند آنان كه از شهوتها پيروى مى‌كنند كه ميل كنيد از دين، ميل بزرگ. مى‌خواهد خداى كه سبك كند از شما و

[١]. بخشى از آيه ٨٧ سوره پنجم و بخشى از آيه ٢٠٥ سوره دوم.