همچنين روزى را بياد آور كه خداوند در باره آن در آيه هشتاد و پنج سوره مريم چنين فرموده است «روزى كه پرهيزگاران را به سوى خداى مهربان به اجتماع محشور گردانيم و بدكاران را به آتش دوزخ در افكنيم.» كه لغت «ورد» را در آيه مذكور به معنى تشنه دانسته‌اند.[١] و پيامبر فرموده‌اند: مردم سه دسته حشر مى‌شوند: يك دسته ايشان سوار بر مركبهايند و يك دسته را پياده مى‌كشند و مى‌برند و يك دسته بر چهره‌هاى خويش كشيده مى‌شوند. و چون در مصلاى خود نشستى و مردم را ديدى كه منتظر آمدن سلطانند و گروهى در آفتاب و گروهى در سايه و گروهى ايستاده‌اند، از ايستادن خود در عرصات قيامت ياد كن كه منتظر حساب و قضاوت در باره خود خواهى بود.

خداوند در آيه چهل و سوم سوره ابراهيم فرموده است «كيفر ستمكاران را به تأخير مى‌اندازد تا روزى كه چشمهايشان در آن خيره و حيران است. ستمكاران همه شتابان سر به بالا كرده و چشمها واله مانده و دلهاشان در اضطراب است.» گروهى عرق ريزان زير تابش خورشيدند و گروهى در سايه عرش، و چون رايات و پرچمها را ديدى از رايات و پرچمهاى قيامت ياد كن كه براى هر قوم رايتى است. و چون براى نماز برخاستى و صف‌ها مرتب شد از روزى كه به پيشگاه خدا عرضه بايد شد ياد كن و خداوند در آيه چهل و هشتم سوره كهف مى‌فرمايد «و خلايق را در صفى بر خدا عرضه كنند.» و چون امام جماعت به منبر رود و شروع به خواندن خطبه كند و مردم آرام و ساكت و خاموش باشند، آن روز را ياد آور كه محمد ٦ براى شفاعت پيش مى‌آيد و مردم خاموش و سرگردانند، و چون در خطبه نماز شروع به وعد و وعيد كرد و بيم و اميد داد، از آن روز ياد كن كه سروشى ندا مى‌دهد فلان بدبخت شد. و چون ديدى كه پس از نماز پراكنده شدند و به راههاى مختلف و خوراكها و سفره‌هاى مختلف مى‌روند، اين گفتار خداوند را كه در آيات ١٣ تا ١٦ سوره روم فرموده است، به ياد آور «روزى كه رستاخيز بر پا شود در آن روز مردم فرقه فرقه مى‌شوند. آنان كه ايمان آوردند و كارهاى نيكو انجام دادند به باغ بهشت منزل‌

[١]. همين معنى براى كلمه« ورد» در تفسير مجمع البيان طبرسى، ص ٥٣١، ج ٥ و ٦ هم آمده است. م.